Zomerliefde | Hoofdstuk 26

by Tamara

Joost.

Dit was één van de momenten waarop ik me realiseerde dat mijn kleine meisje een vrouw was geworden. Ze zat tegenover me en stortte haar hart uit over een man die haar hart gestolen had. Natuurlijk vond ik het niet leuk om te horen dat mijn dochter verliefd was en zeker niet dat de man ook nog eens veel ouder bleek te zijn. Maar ik moest me over die gevoelens heen zetten en haar advies geven zoals ze gevraagd had, hoewel ik dat heel erg lastig vond.

Ik heb altijd al een hele goede band gehad met Lexie. Ze is het enige kind dat ik ooit heb mogen krijgen, ondanks dat Florine en ik heel graag meer kinderen hadden willen hebben. Maar het lukte niet en toen we op een warme zomerdag buiten zaten en naar Lexie keken die druk met haar pop heen en weer aan het slepen was, realiseerden we ons dat we zoveel geluk hadden gehad met dit meisje, dat we misschien niet moesten verlangen naar meer terwijl datgene wat we hadden al zo geweldig was. Het bleef moeilijk, omdat die wens zo ontzettend sterk was geweest. Al was het alleen maar om nog eens een zwangerschap mee te maken. Door omstandigheden had ik alleen maar de laatste paar weken van de zwangerschap van Florine meegemaakt en ik kon niet wachten om het allemaal eens over te mogen doen. Maar het mocht niet zo zijn.

Ik weet nog dat ze zo klein was dat haar pamperkontje in mijn hand paste als ze op mijn buik lag te slapen, ik weet nog hoe ze haar eerste stapjes zette en ik weet nog hoe het was toen ze voor het eerst papa zei. Dat kleine meisje zat hier nu tegenover me te vertellen dat ze verliefd was en dat was best wel lastig.

Ik gaf haar het beste advies dat ik haar kon geven en toen ze me knuffelde, merkte ik dat het haar ergens toch een beetje gerustgesteld had. Toch merkte ik die paar dagen dat ze thuis was dat het haar heel erg bezighield. Ik wilde er een paar keer over beginnen, maar ik besloot dat het beter was om het gewoon voor me te houden.

Op maandag zette ik Lexie af bij school en reed daarna door naar een vergadering met de donateurs van het ziekenhuis. We wilden de vleugel met de kinder- en baby afdeling vernieuwen en vervolgens opdragen aan alle donateurs van het ziekenhuis. Ik vond het belangrijk om een goede band te onderhouden met de donateurs, het was iets dat mijn schoonvader altijd had gedaan en na zijn overlijden had ik dat stokje van hem overgenomen. De vergadering ging erg goed en we hadden besloten dat elke donateur een schilderij zou uitzoeken, wat een bijzondere plek zou krijgen in één van de gangen van de afdeling. Na de vergadering kwamen twee van de donateurs naar me toe, die ik in de afgelopen jaren erg was gaan waarderen. Maria en Rudolph Vreugenhil.

‘He Joost! Wat fijn dat we zo’n mooi resultaat hebben kunnen krijgen he? Hoe gaat het met je?’

Ze kuste me op mijn wang en ik groette haar man.

‘Heel erg goed! En met jullie?’ Maria lachte:

‘Jaa ook ontzettend goed! Hoe gaat het met je vrouw en die prachtige dochter van je?’

‘Heel goed! Mijn dochter wordt ineens groot, ze is voor het eerst verliefd!’ ‘Och wat leuk zeg! Werd mijn zoon maar eens verliefd. Hij vertelde dat hij laatst een heel leuk meisje had ontmoet, maar dat het niets is geworden omdat ze te jong voor hem was.’ Ik knikte:

‘Ohja dat ken ik, Lexie had ook een soortgelijk iets. Wat voor werk deed Ralph ook alweer? Hij werkt hier ook in het ziekenhuis toch? Ik zie hem nooit.’ Ze schudde haar hoofd:

‘Nee hij is leraar! Je dochter zit hier ook op school toch? Misschien kent ze hem wel. Ze zijn net naar Zwitserland geweest.’

Ineens schoot er iets door mijn hoofd waarvan ik niet hoopte dat het waar zou zijn. Ik excuseerde me bij Maria en liep naar buiten. De puzzelstukjes begonnen op hun plek te vallen. Toen met de benefietavond, had ik al het idee gehad dat ze elkaar kenden, maar dat zou onmogelijk zijn omdat hij minstens tien jaar ouder dan haar was. Lexie had me verteld dat ze een relatie had gehad met iemand die veel ouder was en Ralph had een relatie gehad met iemand die veel jonger dan hem was. Hij was leraar bij haar op school en was mee geweest naar Zwitserland. Het was allemaal net iets te toevallig en ik hoopte heel erg dat het niet waar zou zijn.

Ik belde Lexie en vroeg haar hoe laat ze vrij was, zodat ik haar op kon halen. Ik weet niet of ze door had dat ik iets met haar wilde bespreken, maar ze klonk vrolijk en zei dat ze over een uurtje klaar was op school. Ik rondde snel wat dingen af en net toen ik voor haar school stond, kwam ze naar buiten lopen. Ze zwaaide vrolijk naar me en ineens deed het me een beetje pijn dat de reden voor dit gesprek niet zo leuk zou zijn. We reden naar het park en stapten uit om daar even te gaan wandelen.

‘Wat wilde je me vragen pap? Er is toch niets met mama aan de hand?’

‘Nee hoor lieverd, ik heb iets gehoord en ik wil gewoon even iets aan je vragen.’ Ze stopte met lopen en keek me aan.

‘Wat is er aan de hand, wat heb je gehoord?’

Ik zag dat ze zenuwachtig was en ik hoopte maar dat dat niet kwam omdat mijn vermoedens waar waren.

‘Ik zat even in mijn hoofd met ons gesprek. Je zei dat je verliefd was op een man die veel ouder dan jou was. Nu sprak ik vanmorgen met Maria Vreugdenhil en zij gaf aan dat haar zoon, Ralph, bij jou op school werkt en net een relatie met een veel jonger meisje heeft verbroken. Ik weet dat de kans heel klein is, maar het zat me toch niet helemaal lekker.’

Ik zag dat ze rood werd en dat ze naar haar voeten keek, iets wat ze vroeger altijd deed als ze iets wilde verbergen.

‘Lexie, is het waar? Is Ralph de man waar je een relatie mee had?’

Er gleed een traan over haar wang en ze knikte. Ik probeerde rustig te blijven, maar van binnen was ik woedend. Hoe had die man gebruik kunnen maken van mijn dochter? Een meisje dat veel jonger dan hem was en notabene zijn leerling was! Ik bracht haar snel weer naar school en parkeerde de auto voor ik naar binnen liep. De gangen waren verlaten, maar na even rondvragen hoorde ik dat hij nog in zijn lokaal aan het werk was.

Mijn hart ging als een bezetene tekeer terwijl ik de trappen op rende en toen ik de deur van het lokaal openzwaaide kon ik me niet meer inhouden. Hij stond op en keek me verbaasd aan, tot ik in zijn ogen zag dat hij wist waarom ik hier was.

‘Joost, ehh meneer, ik ehm..’ stamelde hij.

‘Jij GORE klootzak! Wat heb je met mijn dochter gedaan????’ schreeuwde ik. Ineens kon ik me niet meer inhouden, ik stapte naar voren, balde mijn vuist en ramde hem vol tegen de grond..

Ineens hoorde ik gegil achter me en toen ik me omdraaide zag ik mijn dochter achter me staan.

‘Pap! Wat heb je gedaan??’

 

Meteen verder lezen? je koopt het ebook hier!

Misschien vind je dit ook leuk

1 comment

Anoniem 15 november 2019 - 06:54

Jeetje wat maak je het spannend!

Reply

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.