Zomerkind | Hoofdstuk 41. Het einde.

by Tamara

1 jaar later.

‘Mam? Ik ga hoor! Tot vanmiddag!’ Ik hoorde mijn moeder vanuit het washok roepen en nadat ik Lexie nog een knuffel had gegeven, liep ik de deur uit. Niet te geloven dat ze alweer een jaar was, we hadden geen baby meer in huis maar een dreumes die de hele dag ‘Papa’ en ‘Oma’ riep en door het huis rende. Tja, dat waren de enige twee woordjes die ze wilde zeggen, hoe vaak ik ook ‘mama’  tegen haar zei, ze bleef steevast Papa tegen ons beide zeggen en ‘Oma’ roepen als mijn moeder kwam. Het afgelopen jaar was voorbij gevlogen en ik was gewoon al een heel jaar moeder. Afgelopen weekend hadden we haar verjaardag gevierd. Helemaal in Flamingo thema, want sinds mijn vader een flamingo knuffel voor haar had gekocht, was ze helemaal wild van flamingo’s. Ze was ontzettend verwend, had voor het eerst taart gegeten en werd door iedereen helemaal plat geknuffeld.

Ik voegde in op de snelweg en reed richting de stad, waar ik een hele leuke afspraak had. Na het feestje van afgelopen week, stond er namelijk nog een ontzettend leuk groot feest op de planning. Toen Lexie een half jaar was, kwam ik beneden nadat ik haar naar bed had gebracht en bij het naar beneden lopen, zag ik dat de trap en de hal vol stonden met allemaal waxine lichtjes. Eenmaal in de woonkamer stonden overal rode rozen en in het midden van dat alles zat Joost op zijn knieën. Natuurlijk zei ik ja en nu een half jaar later, zat ik in de auto om mijn trouwjurk op te halen. Ergens voelde het wel een beetje gek. Ik was nog maar net in de dertig en ging al voor de tweede keer trouwen, maar diep in mijn hart wist ik dat dit ook de laatste keer zou zijn. Met Joost klopte alles gewoon, ik voelde me nergens onzeker over, we konden ontzettend hard lachen samen en ik wist zeker dat ik voor altijd bij hem wilde blijven. Ik parkeerde mijn auto en liep de winkelstraat in. Nietsvermoedend liep ik door de straten, toen ik ineens iemand op mijn schouder voelde tikken. Ik draaide me om en schrok: ‘Thomas?’ Hij lachte en stak zijn hand op. ‘He Flo!’ Ik schrok van hoe hij eruit zag. Hij was altijd een knappe man geweest, niet zo knap als Joost, maar met zijn blonde krullen en kuiltjes in zijn wangen had hij zijn jongensachtige uitstraling behouden. Maar daar was niets mee van over. Zijn hoofd was kalend, hij had rimpels en hij zag er heel erg slecht uit. ‘Hé, gaat het wel goed met je? Je ziet er slecht uit.’ flapte ik eruit. Hij zuchtte: ‘Ik weet het Flo, het afgelopen jaar was zwaar. Ik had nooit bij je weg moeten gaan. Het spijt me ontzettend. Ik zag niet in wat ik had en heb me als een lul gedragen.’ ‘Ja dat klopt.’ zei ik, terwijl ik mijn armen over elkaar heensloeg. ‘Hoe is het met Danielle en je zoon?’ Hij keek me aan en trok wit weg. ‘Ik mag Samuel niet meer zien. Danielle is met hem vertrokken nadat ik een foutje had gemaakt. Ze woont aan de andere kant van de stad.’ Ik wilde het erg voor hem vinden en medelijden met hem hebben. Maar het enige wat in mijn hoofd opkwam is: Lekker voor je. Dat is je verdiende loon. ‘Hoe gaat het met jou Florine? Je ziet er geweldig uit. Ik hoorde dat je een dochter hebt gekregen?’ Ik knikte. : ‘Ja, jouw vreemdgaan was het beste dat me ooit is overkomen. Ik heb een dochter, een man die ontzettend veel van me houdt en ik ga nu mijn trouwjurk ophalen. Dus als je me wilt excuseren.’ Zijn mond viel open en ik moet toegeven dat het heerlijk voelde om hem zo te zien. Hij had mij laten vallen toen ik hem het hardste nodig had en stiekem was ik daar nu wel heel erg blij om. Want mijn leven had niet nog beter kunnen uitpakken dan nu en dat was iets wat ik destijds

verwacht had.

Epiloog.

Ik legde Lexie in haar bedje en liep zachtjes de kamer uit. Een warme bries ging door de kamer en ik liep naar het balkon waar Joost stond te wachten. Ik ging achter hem staan en sloeg mijn armen om zijn middel. ‘Wat is het prachtig hier, wat een ontzettend goed idee was het van je om hier op huwelijksreis te gaan.’ Hij draaide zich om en kuste me. ‘Heb je enig idee hoe gelukkig het me maakt dat jullie hier bij me zijn?’ Ik lachte ‘Nou, ik heb ergens wel een idee ja.’ Hij rolde met zijn ogen en trok me naar zich toe, waarna hij me zoende. ‘Slaapt Lexie?’ mompelde hij, waarna ik knikte. ‘Mooi zo.’ zei hij en hij tilde me op en legde me op bed, waar we doorgingen met elkaar zoenen en we de kleding van elkaars lichaam trokken. Het duurde niet lang, maar het was even perfect als anders en toen we even later tegen elkaar aan aan het uithijgen waren, streelde hij ineens door mijn haar. ‘Ik wil nog een kind met je.’ fluisterde hij. Ik draaide me om en keek hem verbaasd aan. ‘Hé? Meen je dat nou?’ Hij knikte: ‘Ja, ik wil niets liever dan nog zo’n geweldig kind van ons samen.’ Ik lachte en gaf hem een kus. Ik pakte zijn hand en liep met hem naar de badkamer. Ik rommelde wat in mijn toilettas en haalde er een pilstrip uit. Hij hield zijn hand omhoog terwijl ik alle pillen erin uit drukte en keek toe hoe hij ze allemaal door de wc spoelde. Het voelde spannend, wat als het weer niet zou lukken? Of als het weer een hele tijd zou duren? Maar diep in mijn hart wist ik dat het niet uitmaakte. Het was een nieuw begin en we zouden dit helemaal samen gaan doen.

‘Nou mevrouw, zullen we dan meteen maar even gaan oefenen?’ Ik lachte, ja natuurlijk! Wat oefenen kan nooit  kwaad!’ We liepen naar het bed en gingen samen liggen. Maar net toen we weer wilden beginnen, hoorde ik het mooiste stemmetje ter wereld iets zeggen. ‘Hoorde je dat?’ zei ik.  Joost knikte en de tranen schoten in mijn ogen. Ik luisterde goed en hoorde het nog eens. Daar was dat woordje wat ik al die jaren het allerliefste had willen horen.

‘Mama’      

 

Dit verhaal maakt deel uit van een serie van zes boeken. De rest van de verhalen koop je hier.

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.