Zomer vol geheimen | Hoofdstuk 9

by Tamara

Ralph.

‘Waarom heb je ineens zo’n haast man? We zouden toch pas volgende week vertrekken?’

Arnoud stond vanaf een afstandje te kijken hoe ik de zeilen controleerde en keek of alles goed vast zat.

‘Ja, maar de wind staat nu precies goed! Als we morgen uitvaren dan hebben we wind mee en zijn we sneller in de volgende haven.’

Ik klom uit de mast en liet mezelf op het dek vallen. Arnoud trok een wenkbrauw op en sloeg zijn armen over elkaar.

‘En wat is er in die volgende haven dat jij perse niet wilt missen als ik het vragen mag?’

Ik draaide me om en zuchtte. Ik had hem nog niet vertelt dat ik Lars over de kade had zien lopen een paar dagen geleden en dat ik hem absoluut niet nog eens tegen wilde komen. Ik wist niet of hij nog samen was met Lexie, maar ik wist dat Joost ook elk jaar hier naartoe kwam en het kon niet anders dan dat Joost hier ook ergens zou zijn. Ik had na de brief nooit meer wat van Joost gehoord en elke keer als ik het checkte, bleef hij maandelijks geld bijschrijven. Stipt elke eerste van de maand stond er duizend euro op de rekening, bedoeld om mij bij zijn dochter vandaan te houden.

‘Joehoe, aarde aan Ralphie. Waar zit je toch steeds met je hoofd? Mis je Back-up Lexie ofzo?’

Ik keek hem boos aan: ‘Nee tuurlijk niet. Ik heb het hier wel gezien en wil graag weg.’

Ik draaide me om en controleerde of de katrollen van het grote zeil nog soepel liepen.

Ineens voelde ik een hand op mijn schouder en ik draaide me om.

‘Ralph, we wonen al vijf jaar samen op deze boot. Je bent mijn beste vriend en ik ken je door en door. De laatste keer dat je je zo gedroeg zaten we in de kroeg en had je net je baan opgezegd omdat je wilde vluchten voor die vader van Lexie. De avond dat we besloten op reis te gaan. Is er iets aan de hand? Heb je weer een brief van hem gehad?’

Ik schudde mijn hoofd: ‘Nee nog erger, ik zag die gladjakker van een Lars hier gisteren over de kade lopen en ik vermoed dat die Joost vast ook ergens hier is.’ Hij keek me verbaasd aan.

‘He? Wat doen ze hier in Kaapstad? Zijn ze op schoonvader/schoonzoon bonding trip ofzo.’

Geërgerd sloeg ik mijn ogen op en ging weer verder met waar ik mee bezig was. ‘Geen idee, Lexie vertelde me dat haar vader elk jaar een poos naar Zuid Afrika gaat om hier te helpen en misschien heeft hij nu zijn schoonzoon meegenomen.’ ‘Maar waarom wil je nu dan ineens weg? Ben je bang dat ze weer je neus breken?’

Ik keek Arnoud boos aan, die zijn eigen grap kennelijk hilarisch vond.

‘Nee, maar ik wil niet dat ze weten waar ik ben oké? Als Lexie erachter komt dan gaat ze me gegarandeerd zoeken en dan heb ik een probleem. Ze is vast gelukkig met die vent, ik heb geen zin om haar hele leven weer overhoop te gaan halen voor mijn eigen gewin. Ik heb dat al eens gedaan en kijk wat het me opgeleverd heeft.’

Ik veegde mijn handen af aan mijn shirt en trok hem uit. Meteen keken er een paar vrouwen vanaf de kade naar mijn ontblote bovenlijf en Arnoud grinnikte.

‘Ik denk dat Lexie niet weet wat ze mist, ik bedoel.. Moet je kijken hoe je eruit ziet. Je zei dat die Lars een opgepompte spierbundel is, maar ik denk dat jij makkelijk tegen hem op kunt nu.’

Ik lachte en dacht terug aan het moment dat ik Lars over de kade had zien lopen. Toen had ik wel gezien dat er wat anders aan hem was, maar niet direct wat. Nu Arnoud er een opmerking over maakte wist ik het meteen. Lars had een behoorlijke dadbody gekregen. Hij had een beetje een buikje gehad en hij had ook behoorlijke inhammen op zijn hoofd. Even had ik medelijden met Lexie dat ze daarmee in bed moest liggen, toen ik ineens bedacht dat hij tenminste wel degene was die naast haar lag.

‘Goed.’ zei Arnoud.

‘We halen vandaag de laatste voorraad, drinken vanavond nog een biertje in de haven en morgenochtend vroeg vertrekken we. Is dat een idee?’

Ik stak mijn hand op en gaf hem een high five.

‘Bedankt man. Ik weet dat je hier nog even had willen blijven.’

Arnoud haalde zijn schouders op en lachte.

‘Ik wil vooral heel graag naar Madagascar toe. Dus hoe sneller we daar zijn hoe beter!’

De rest van de dag liepen we alle voorraden na. Het was niet ver varen naar Port Elizabeth, dus we konden daar nog een keer wat voorraad kopen, maar we wilden het meeste gewoon aan boord hebben, voor het geval dat.

In de avond douchten we voor een laatste keer in het havenrestaurant, waarna we naar een kroeg liepen. Het was een kroeg waar veel buitenlanders kwamen en zo raakten we aan de praat met een wat ouder stel dat ook een wereldreis aan het maken was. We vertelden net over onze plannen om naar Madagascar te varen, toen ik twee Nederlandse stemmen hoorde. Ik draaide me om en ik zag de twee mannen die ik nou juist niet wilde zien binnen komen. Joost en Lars. Ze waren beide zichtbaar ouder dan een paar jaar geleden. Joost zag er nog prima uit voor zijn leeftijd, maar was behoorlijk grijs en Lars leek in de verste verte niet meer op die sportieve strandwacht van een paar jaar geleden. 

Ik stootte Arnoud aan, die meteen begon te lachen toen hij ze zag.

‘Als je hem ziet dan snap ik wel dat ze vreemdging met jou.’ grinnikte hij.

Ik rekende snel onze biertjes af en wilde weglopen, toen ik ineens een hand op mijn schouder voelde.

‘Joost kijk eens, als dat onze favoriete leraar niet is.’ hoorde ik Lars zeggen.

Ik draaide me om en zuchtte.

‘Wat wil je Lars? We wilden net weg gaan.’

Ik hoorde aan zijn stem dat hij dronken was en herinnerde me onze vorige dronken aanvaring nog, die leidde tot een ochtend bij de eerste hulp samen met Lexie.

‘Zo Ralph, ik zie dat mijn toelage maandelijks overkomt? Dat je hier lekker je leven aan het leiden bent in Kaapstad?’ zei Joost.

Het klonk aardig, maar ik kende hem goed genoeg om te weten dat hij een hekel aan me had en dat hij slechts wilde peilen of ik alweer plannen maakte om naar huis te gaan.

‘Nou eigenlijk varen we morgen weer uit.’ zei Arnoud, die tussen ons in stapte. Joost en Lars leken nogal verbaasd dat ik hier niet alleen was en keken elkaar even vreemd aan. Joost liep naar de bar toe om wat te drinken te bestellen en Lars bleef bij ons staan.

‘Prima, als je maar weet dat wanneer ik merk dat je terugkomt, ik meteen naar de politie stap om te vertellen dat je seks hebt gehad met je leerling en wie weet met welke leerlingen nog meer. Dus blijf bij mijn vrouw uit de buurt.’ zei Lars met een dubbele tong.

‘Vrouw?’ Zei ik verbaasd en ik zag Lars meteen lachen.

‘Ja, nog een paar weekjes en ze is mijn vrouw. Het maakt niet uit wat ze ooit voor jou gevoeld heeft, ze is al bijna vijf jaar de mijne en binnenkort zal dat definitief zijn.’

Joost kwam weer bij ons staan en zuchtte.

‘Goed, nou fijne reis dan en ik hoop dat je je aan onze afspraak houdt Ralph.’ zei hij met een betekenisvolle blik.

Ik moest me inhouden om beide niet meteen op hun smoel te rammen, maar ik zei ze netjes gedag en liep samen met Arnoud naar buiten.

Zonder erover te praten liepen we terug naar onze boot, waar we vroeg gingen slapen. Morgen was het begin van een nieuwe reis.

Meteen verder lezen? Je koopt het boek hier!

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.