Vier keer een écht waargebeurd horrorverhaal!

by Tamara

Het is vandaag Halloween! Nouja en in Nederland doen we daar niet echt aan, maar stiekem leek het me wel heel erg leuk om er iets aan te doen. Dus publiceerde ik de afgelopen dagen al het verhaal ‘Zilvermeer’ waarvan vanavond de ontknoping is, maar ik vroeg mijn volgers ook om de door hun meegemaakte enge verhalen in te sturen. Nou ik werd zeker niet teleurgesteld, want ik kreeg een aantal verhalen waarvan ik zelf behoorlijk kippenvel kreeg! Deze verhalen, plus twee dingen die ik zelf heb meegemaakt, lees je in dit artikel!

Verhaal 1. Een stalker in het buitenland.

 Ik heb iets verschrikkelijks engs meegemaakt. Het was met mijn ex vriend we waren voor een half jaartje in Turkije gaan werken en zaten daar deels in de stad en deels in een dorp, maar ook echt een dorp. Bij de ingang had je beveiliging dus als je op een “legale” manier binnen kwam, voornamelijk grote bussen met toeristen dan werd je gezien. Wij zaten in een klein hutje (van zijn oom) met een houten deur best gammel, maar het was erg gezellig. Tot een van de laatste avonden, ik weet het nog precies. Ik zat op een bankje een boek te lezen hij lag op bed filmpjes te kijken. Ja, ze hadden wel WiFi! Maar wat er toen gebeurde. Er werd drie keer super hard tegen de deur gebonkt, gebonkt dat er echt iemand naar binnen wou. We waren geschrokken maar gingen naar buiten om te kijken. Ik liep voorop en hij tegen mij aan met iets hards in zijn handen, cause you never know. Maar er was dus niks te zien?!! Die nacht waren we natuurlijk gefocust op alle geluiden en hebben geen oog dicht gedaan.

Nou de volgende ochtend zouden we met de bus naar de grote stad maar voordat we vertrokken was mijn ex gaan navragen bij de beveiliging of er misschien iets bekends was. Er bleek dus een hele tijd een persoon met een lange zwarte jas achter mij te hebben gestaan toen ik op de bank zat een boekje te lezen De persoon had een hakbijl in zijn handen en is voordat hij naar binnen wou komen drie rondjes gelopen om ons hutje.. toen het naar drie keer bonzen het niet lukte is hij over een stenen muurtje gesprongen en gaan liggen, waar wij vervolgens langs liepen. Het was dood eng om terug te zien wat spookt er in de kop van zo iemand, wat voor bedoelingen heb je? In de nacht met een hakbijl? Brrrr het is nu jaren later ik ben getrouwd en moeder dus ik heb het er nooit over. We zijn ook nooit meer terug gekeerd.

Verhaal nummer 2. Bezoek in de nacht.

Het was rond 22:30 en ik wilde naar bed. Mijn zoontje lag al een paar uur lekker te slapen. Maar toen ik eenmaal de trap op liep werd ik mij bewust van een heel negatief gevoel. Iets in mij zei dat ik echt beneden moest blijven, ik voelde me echt heel bang worden.
Maar, aangezien mijn zoontje boven sliep, en ik mij niet wilde laten kennen ben ik door gaan lopen.
Ik heb mijn bed links in mijn kamer staan, en meteen rechts is mijn kledingkast.
Ik liep naar binnen en toen zag ik vanuit mijn ooghoek dat het rond mijn kledingkast heel erg zwart was. Mijn gordijnen stonden nog open, en ik woon boven een winkelcentrum met veel lantaarns. Ik dwong mezelf om op het randje van mijn bed te gaan zitten en mij rustig uit te kleden. Maar mijn hartslag was hoog en ik wilde zo snel mogelijk onder mijn dekbed kruipen!
Daar lag ik dan, met mijn dekbed tot aan mijn kin opgetrokken en te bang om te bewegen. Ik keek richting mijn kledingkast en ik zag dat er een oudere man stond. Hij was misschien iets kleiner dan ik ben en had een geruite overhemd aan. Ook alleen haar aan de zijkanten en een bril. Hij keek niet naar mij, maar hij keek langs mijn bed naar beneden. Om hem heen was het pik zwart. Met een soort van “rook” om hem heen.
Ik denk dat dit 20 minuten heeft geduurd voordat de man weg ging. ( hij vervaagde ineens en was daarna weg)
Ik heb zelf nog nooit zo iets mee gemaakt, maar sindsdien ga ik met de zaklamp op mijn telefoon aan naar boven.

Verhaal 3. Vliegende fotolijstjes.

Mijn vader was net overleden, toen ik met mijn man een woordenwisseling had voordat ik ‘s avonds naar m’n werk ging. Op ons dressoir hebben we foto’s staan waaronder een foto van mijn vader en een foto van zijn moeder, beide overleden. Ongeveer een half uur nadat ik weg ben gegaan thuis, voelde mijn man ineens een koude rilling over z’n rug gaan en vielen op het dressoir de foto van mijn vader en mijn oma om. er was niks of niemand in de buurt die de lijstjes om kon gooien, man was alleen thuis. Heeft bij terugkomst meteen sorry gezegd? en nu iedere keer als we een discussie hebben zeg ik: kijk uit wat je zegt, mijn vader komt je opzoeken he!?

 

En dan mijn eigen verhaal!

Natuurlijk kan ik dan niet achterblijven met mijn verhaal he? Of eigenlijk verhalen, want het zijn er twee.

De eerste speelt zich af, toen Richard en ik net bij elkaar waren. Richard is heel erg sportief en ging regelmatig hardlopen in het park hier aan het einde van de straat. Het is een enorm groot park, maar erg slecht verlicht, dus het kan er wel heel erg donker zijn. Nu was het zo dat hij af en toe ging hardlopen en dat ik dan op de fiets mee ging. Nu was er die avond niet zoveel aan de hand, Rich rende en ik fietste, tot we ineens opmerkten, dat er iemand al een hele tijd achter ons aan liep. Het maakte niet uit waar we naartoe gingen, hij bleef achter ons lopen. Het park was grotendeels verlaten en het was behoorlijk donker, dus we vonden het best wel heel erg raar. We besloten wat andere routes te nemen, maar wat we ook deden, die persoon ( of wat het ook maar was) bleef achter ons aanlopen, op precies hetzelfde tempo als wij.

Uiteindelijk leken we hem kwijt te zijn, toen we op een splitsing aankwamen en ineens weer die persoon zagen, maar dan met een enorm grote hond bij zich. Nouja, enorm is een understatement, want het beest kwam bijna tot aan zijn middel. Van schrik begon ik hard te fietsen en richard te rennen, maar ze kwamen heel erg snel achter ons aan. Omdat we nog wel een flink stuk moesten, ben ik afgestapt, ging rich fietsen en ben ik bij hem achterop gaan zitten.

Ohhh ik heb nog kippenvel als ik eraan terugdenk, maar goed. We moesten dus een heel stuk voordat we het park uit waren en waar we ook heen gingen, die persoon bleef ons achtervolgen, tot we het park uitreden ( waar het beter verlicht was) en de persoon ineens verdwenen was.

Je snapte vast wel dat we daarna nooit meer naar het park zijn geweest als het donker was.

 

Het tweede verhaal is nog niet eens zo heel erg lang geleden. Ik denk een paar jaar. Mijn moeder was al overleden en we maakten wel eens grapjes dat ze nog aanwezig was en dat af en toe liet merken. Zo hadden we op Maxims kamer een gordijn dat regelmatig een stukje open ging zonder dat er iemand bij zat, deuren die uit zichzelf open gingen en ik heb ook heel vaak het idee dat ik niet alleen ben, dat er iemand naast me zit ofzo. Dat gevoel had ik heel erg vaak toen ze net overleden was.

Maar nu komt het engste. Ik had op de kamer van Lauren, toen ze nog baby was, een ingelijst borduurwerk van mijn moeder hangen, dat ooit bij mij op de babykamer hing. Op een avond had ik dat rare gevoel weer, alsof er iemand was en ineens hoor ik boven een klap. ( Lauren was beneden gelukkig)

Ik ging boven kijken en zie ineens dat borduurwerk op de grond liggen. Het glas helemaal kapot, maar het werkje nog wel heel gelukkig. Het was heel erg raar, want het stond op een plank, maar nu lag het helemaal aan de andere kant va de kamer. Ik ruimde alles op, ruimde al het glas op en dacht er verder niet zo bij na. Maar nu komt het rare. We hebben nog maanden daarna op de gekste plekken glas teruggevonden. Zo vond ik stukjes op de overloop, in de kamer van de jongens, beneden en op zolder. Allemaal van het glas van die lijst, glas dat ik allang had weggegooid! Raar he?

 

 

Nou, dat waren wel genoeg enge verhalen voor vandaag! Heb jij ook wel eens wat engs meegemaakt?

Misschien vind je dit ook leuk

1 comment

Priscilla 31 oktober 2019 - 07:26

Ikzelf ben een ziener… Toen wij nog in Friesland woonde (ik was nog een klein kind) durfde ik nooit alleen de trap op te gaan, er hing altijd negatieve energie. We hebben van alles daar aan gespook gehad zelfs klopgeesten.. toen mijn vader overleed aan kanker en Mn moeder een half jaar later met een hartstilstand naar het ziekenhuis werd gevoerd moesten wij bij een kennis slapen (tweede moeder om zo te zeggen) & ik lag in de avond lekker in bed en deed het licht uit, maar het bleef fel licht in de slaapkamer.. ik durfde eerst niet te kijken en lag onder Mn deken maar toch gekeken en daar was een bekende ❤️ Mijn vader was op bezoek gekomen om te vertellen dat alles goed zou komen met Mn moeder en dat ik me geen zorgen moest maken.

Reply

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.