Tussen twee vuren hoofdstuk 25

by Tamara

Kwaad kwam hij naar ons toegelopen en hij pakte ruw mijn arm beet. ‘Ik wist het! Jij vuile vuile hoer dat je bent! Mij om de tuin leiden en ondertussen gewoon doorneuken met Joris.’ Inmiddels keek de hele dansvloer naar ons en naast dat ik ontzettend bang was, schaamde ik me ontzettend. ‘Luke, je doet me pijn. Laat me los alsjeblieft.’ siste ik terwijl ik mijn arm probeerde los te trekken. In plaats van me los te laten, pakte hij mijn arm nog steviger vast. ‘Wat denk je nou? Dat JIJ me dit kan maken? Jij stelt niets voor zonder mij. Zonder mij ben je gewoon nog steeds Invisible Isa, het meisje dat flauw viel in haar eigen kots op het schoolfeest.’ Ik rukte mijn arm los en draaide me om. Hoe kon hij dat nou zeggen? Hoe kon hij me zo proberen te kwetsen? Ik slikte mijn tranen in terwijl ik Luke tegen Joris tekeer hoorde gaan. Luke was zo te horen dronken en door zijn kwaadheid was hij amper te verstaan. Hij bleef maar schreeuwen dat Joris een verrader was en dat hij hem kapot zou maken. Joris bleef zoals altijd redelijk en probeerde hem wat te sussen, maar toen Luke uithaalde en hem vol op zijn kaak sloeg, veranderde dat.

‘Wat ben je ook een gore klootzak Luke! De enige reden dat je een relatie met haar wilde is omdat ik van haar hield! Jij hebt haar zwanger gemaakt en toen ze jullie baby verloor heb je haar laten zakken terwijl ik er onvoorwaardelijk voor haar was. En net nu er tussen ons weer iets moois opbloeit, moet jij er weer tussen komen als een jaloers kind dat zijn zin niet krijgt!’ Die laatste vergelijking was heel treffend met hoe Luke stond te kijken. Hij stond met zijn armen over elkaar en keek kwaad naar Joris, alsof hij zich stond af te vragen of hij het moest laten gaan of dat hij nog wat terug moest zeggen.

Inmiddels kwam Liam er ook bij staan en hij pakte Luke bij zijn arm. ‘Kom broertje, ga jij eerst maar even afkoelen en nuchter worden. Straks doe je nog dingen waar je spijt van krijgt.’ Luke draaide zich om naar zijn grote broer en hoewel ik dacht dat hij nu wel tot bedaren zou komen, begon hij weer te schreeuwen. ‘Neem je het nu ook voor die zak op Liam? Ik ben je broer! Niet hij! Hij pakt alles van mij af. Eerst jou, nu Isa. Ik raak alles en iedereen kwijt door die hufter!’ Luke haalde uit naar zijn broer, maar Joris kon net op het juiste moment Liam wegduwen en hij ving zo de klap op. Ik zag de woede in zijn ogen toen hij over zijn zere wang wreef. ‘Nu is het genoeg Luke, je gaat niet de bruiloft van je broer verpesten.’ Samen met nog een vriend van Liam pakten ze Luke beet en brachten ze hem naar buiten.

Ik keek om me heen in de doodstille zaal. Iedereen keek naar de deur waar Joris net met Luke door naar buiten was gelopen en daarna vestigden alle ogen zich op mij. Ik was dan ook heel blij toen Kate kwwam aanlopen. ‘Allemachtig, ik ben even bij Jasmijn en de boel loopt alweer uit de hand. Kom op mensen, de hapjes zijn nog niet op!’ De dj zette de muziek weer aan en langzaam kwam het feest weer een beetje op gang. Mijn zus nam me mee naar een zijkamertje, waar Jasmijn rustig lag te slapen. ‘Gaat het een beetje?’ vroeg ze zachtjes. Ik kon er niets aan doen, mijn onderlip begon te trillen en ik barstte in tranen uit. ‘Hoe kan hij zo gemeen doen? Ik heb hem nooit wat aangedaan.’ Kate sloeg haar armen om me heen en liet me een beetje uithuilen. ‘Echt Isa, laat hem. Hij is je echt niet waard. Joris draagt je op handen en zal altijd goed voor je zijn. Luke zal zich de rest van zijn leven als een klein verwend kind blijven gedragen.’ Ik droogde mijn tranen aan de zakdoek die ze me had gegeven en glimlachte. ‘Echt, heb ik je wel eens vertelt dat je de beste zus ooit bent? Zelfs op je bruiloft sta je nog voor me klaar.’ Kate lachte, ‘Haha, ja daar ben ik je grote zus voor. Als je nu mee loopt, dan gaan Liam en ik de taart aansnijden en krijg je een extra groot stuk!’

Ik volgde Kate naar de zaal waar het net leek alsof er niets gebeurd was, Joris stond met Liam aan een sta tafel en drukte een zak met ijs tegen zijn wang. Toen hij me zag moest hij lachen. ‘Jij zoekt ze wel uit he? Mannen met alcohol en woedeaanvallen en mannen die nog niet eens een mep kunnen ontwijken.’ Ik streek met mijn hand over de plek op zijn wang die al flink blauw was en kuste hem. ‘Ik kan er ook niks aan doen dat ik vreemde kerels aan trek.’ Hij lachte en trok me tegen zich aan. Liam en Kate liepen naar de enorme taart die ze samen aansneden en voelde me ineens ontzettend gelukkig. Mijn zus had de ware liefde gevonden en ze had een prachtige dochter gekregen. Ik had een fantastische man in mijn leven waarvan ik dacht dat ik hem kwijt was, maar ik kon nu niet wachten om mijn toekomst met hem te beginnen. Komende tijd zou wel lastig worden omdat hij het heel druk zou krijgen met zijn werk, maar we hadden ons wel door hetere vuren heengeslagen en ik voelde aan alles dat het helemaal goed zou gaan komen. De obers gingen rond met glazen champagne en ik proostte met Joris.

‘Meende je dat nou? Wat je tegen Luke zei?’ Hij glimlachte en keek me aan. ‘Ik wist dat je daarover zou beginnen.’ Ik lachte, ‘Ja, nou ik vond het zo leuk om te horen, ik dacht misschien kun je het nog een keertje zeggen? Voor de zekerheid?’ Hij zette zijn glas champagne weg en pakte mijn handen. ‘Lieve Isa, natuurlijk meende ik wat ik net zei. Toen ik je voor het eerst zag, stond je op je hoge hakken bovenop een stapel dozen een archiefkast op te ruimen en ik was meteen verliefd op je. Toen je een paar dagen daarna ziek op de bank tegen me aan in slaap viel, wist ik al dat ik van je hield en hoewel mijn hart brak toen je vertrok, ben ik nooit gestopt van je te houden.’ Ik kon niets uitbrengen door zijn mooie woorden en daarom sloeg ik mijn armen om zijn hals en kuste ik hem. Hij zoende me terug en we vergaten iedereen om ons heen, totdat er iemand ineens op mijn schouder tikte. ‘Echt Isa, neem een kamer!’ giechelde Kate.

Ik voelde hoe ik rood werd en keek beschaamd de ruimte rond tot ik iemand zag zitten die ik dacht te kennen. Zijn bruine ogen kwamen me heel erg bekend voor, alsof ik ze herkende van een foto of iets uit het verleden. Hij keek me recht aan en ineens begon mijn hart te bonzen. Mijn mond werd droog en ik wist niks uit te brengen. Toen hij zag dat ik hem herkende, kwam hij naar me toegelopen. Bij elke stap die hij zette, hoopte ik dat het een droom was, dat dit allemaal niet echt was. Hij stopte bij ons aan de tafel en liet zijn grote gebruinde handen op het tafelblad rusten, waarna hij kuchte alsof hij wat wilde zeggen. Geschrokken keek Kate op en ik zag aan haar ogen dat ze hem ook kende. Ze opende haar mond en ik hoorde dat woord dat ik in mijn dromen al zo vaak tegen die onbekende man had gezegd.

‘Papa?’

Hoe het verhaal verder gaat lees je in deel 3.

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.