Terug naar jou | hoofdstuk 7

by Tamara

Noah zijn kantoor was naast de kopieerruimte en aangezien de deur niet helemaal goed sloot, kon je vanuit zijn kantoor alles horen wat er daar gezegd werd. Het was iets waar Noah al maanden iets aan wilde laten doen, maar de klusjesman die het voor zijn rekening zou nemen, liet steeds afweten. Gelukkig was er aan de andere kant van het kantoor ook nog een kopieerruimte die vaker gebruikt werd, dus het was niet zo’n probleem. Het leverde vaak juist zelfs wel grappige situaties op, zoals bijvoorbeeld die keer dat een vrouwelijke collega haar man belde dat ze zwanger was en een andere vrouw van de afdeling die met een jongen uit de postkamer bezig was in de ruimte. Noah kwam wel eens thuis met de grappigste gesprekken die hij had opgevangen, maar elke keer als ik aan het werk was, gebeurde er niet zoveel bijzonders. 

Normaal besteedde ik niet zoveel aandacht aan het geklets daar, maar toen ik mijn naam hoorde vallen kon ik niet anders dan luisteren. 

‘Weet jij of Rosie vandaag ook aan het werk is? Ik heb haar al een tijdje niet gezien.’ hoorde ik Lotte vragen.

‘Wat boeit mij dat nou. Je weet dat ik dat mens niet uit kan staan.’ Zuchtte Rebecca. 

‘Nou, ik vraag het alleen maar..’

‘Oh, nou het zou me niets verbazen als ze het eindelijk opgegeven heeft. Wat heeft ze hier nou nog te zoeken? Het enige dat ze doet is Noah van zijn werk afhouden.’

Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en liep een stukje naar de deur, waar ze nog druk aan het roddelen waren. 

‘Alsof jij dat niet doet. Is hij in Duitsland wel aan werken toe gekomen toen jij mee was?’

‘Pff.. Jawel.. Ik snap er niets van.. Ik had mijn meest uitdagende kleren aan en gooide al mijn charmes in de strijd, maar hij was alleen maar met die saaie muts aan het appen de hele tijd.’

‘Nou, zo saai is Rosie niet hoor.. Als je haar leert kennen is ze best wel leuk.’

‘Ik wil haar niet leren kennen, ik wil gewoon dat ze weg gaat, zodat ik een kans bij Noah maak. Hij past veel beter bij mij dan die lelijke suffe huismus.’

Ik hoorde ze lachen en voelde me ineens een beetje verdrietig worden. Het was fijn om te horen dat Noah niets met haar geflirt deed en dat Lotte me een beetje verdedigde. Maar wat Rebecca allemaal over mij zei deed me best wel pijn. Ik wist dat ze me niet mocht, maar dat ze echt een hekel aan me had snapte ik niet zo goed. 

‘Ik denk dat je toch eens een ander doelwit moet gaan zoeken hoor Becks, Noah heeft echt heel erg veel moeite moeten doen om haar te veroveren en bij zijn broer weg te plukken, ik denk niet dat hij zomaar bij haar weg gaat. En als hij dat had gedaan, dan had hij het wel gedaan in die periode dat ze zo depri was na de geboorte van Ava.’

‘Bleh, das waar ook.. Hij heeft een kind. Nou, die hoef ik er niet zo nodig bij. Wat Noah nodig heeft is een ambitieuze carrièrevrouw! En ik had hem bijna in IJsland, maar toen dook dat mens ineens weer op. Ik snap echt niet wat al die mannen van haar willen. Ik hoorde dat Darius ook al een zwak voor haar had daar en dat Luuk van beneden nu op haar loopt te geilen.’

‘Luuk geilt op iedereen.. Zeg ben je nou klaar? We moeten het voor vanmiddag naar je crush sturen.’

‘Crush? Nou wel meer dan een crush hoor, ik weet zeker dat hij ooit voor mij kiest, dus ik oefen mijn achternaam vast. Rebecca Marcus!’

Ik hoorde ze beide lachen en de kopieerruimte weer uitlopen. Woedend gooide ik de pen die ik in mijn hand had door de ruimte, met als gevolg dat Darius hem nog maar net kon ontwijken.

‘He! Waar was dat voor nodig?’

‘Sorry! Ik ben boos…’

‘Waarom ben je boos? En waarom ging je zonet ineens zo overhaast weg?’

‘Twee redenen, de eerste heeft rood haar en zit achter mijn man aan en de tweede is dat je me bij die creep achtergelaten hebt. 

‘Creep? Luuk bedoel je? Wat heeft hij gedaan?’

Ik ging achter Noah zijn bureau zitten en zuchtte. 

‘Hij was met me aan het flirten en zei dat hij dacht dat Noah en ik een open relatie hadden.’

Darius keek me verbaasd aan en begon te lachen.

‘Lach niet Dari! Hoe komen ze daarbij?’

‘Geen idee..’

‘Hij zei dat er geruchten de rondde doen dat Noah iets met Rebecca heeft. Is dat waar?’

‘Nee, dat is absoluut niet waar Rosie! Of nouja, van die geruchten wel, maar ik weet heel zeker dat er niets tussen hun is gebeurd.’

Hmm.’ zei ik zachtjes.

Hij draaide een stoel om en ging er achterstevoren op zitten, met zijn gezicht naar me toe. 

‘Dus Luuk he?’

‘Dari! Flikker op! Als ik iemand zou moeten kiezen waar ik me het minste tot aangetrokken voel hier op kantoor, dan staat hij met hoofdletters bovenaan!’

‘Ohja shit, hij heeft natuurlijk niet de goede achternaam.’

Ik keek hem even aan, tot ik zijn opmerking snapte en nog een pen naar zijn hoofd gooide. 

‘Nou moet je ophouden hoor!’

‘Oh kappen hoor Roos, van mij kan je dat best hebben.’

‘Hmm, nou vooruit… Maar wil je wat voor me doen? Wil je Rebecca een beetje in de gaten houden? Ik vertrouw Noah wel, maar haar absoluut niet.’

‘Ben ik al mee bezig. Hé, Noah is nog weg toch? Eet je vanavond met Mini Roos met ons mee?’

Ik lachte om zijn bijnaam voor Ava en knikte. 

‘Ja is goed. Ik moet straks even Ava halen bij Flore, maar dan kom ik meteen.’

‘Top! Ik geef het door aan Lou! Het is puur eigenbelang hoor, dan ben ik tenminste niet alleen als ze mijn haar ziet.’

Lachend keek ik hem na terwijl hij het kantoor weer uitliep. Wie had jaren geleden verwacht dat ik aan een stage in IJsland een beste vriend voor het leven zou overhouden? Een beste vriend die ook nog eens met mijn beste vriendin getrouwd was? Ik in ieder geval niet, maar ik was er wel heel erg blij mee dat het gebeurd was!

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.