Terug naar jou | hoofdstuk 16

by Tamara

De rest van de dag kon ik mijn hoofd er niet echt bij houden. Hij luisterde mijn voicemails af! Hij had gehoord wat ik tegen hem had gezegd en hij had een teken gegeven.. 

Maar aan de andere kant, hij was zo dichtbij geweest, waarom had hij niet aangebeld? Waarom was hij zonder iets te zeggen weer weggegaan?

Hoewel ik liever thuis was gebleven met Ava, moest ik vandaag wat dingen doen voor The Mom Retreat en had ik gisteren in alle haast mijn laptop in Noah zijn kantoor vergeten. Dus ik had niet echt een andere keuze dan Ava heel even naar mijn zusje te brengen om daar te spelen, mijn laptop op te halen en een paar uurtjes aan de slag te gaan. 

Het was dat ik wist dat Ava het helemaal het einde vond bij Flore, anders bracht ik haar niet zo vaak. Ze had daar stapels speelgoed en Flore deed allemaal leuke dingen met haar, zoals naar het park en naar de dierentuin, dus ik snapte wel dat ze het daar heel erg leuk vond. 

Ik bracht Ava weg en ging daarna mijn laptop halen. Toen ik de lift uitstapte, merkte ik al meteen dat er geroddeld was, want de hele afdeling keek me aan en ik zag wat mensen elkaar aanstoten. Het was duidelijk dat iedereen had gehoord over de ruzie van Noah en mij gisteren en eerlijk gezegd kon het me niet eens schelen. Iedereen had toch al een oordeel over me en geroddeld werd er genoeg, dus dit kon er ook nog wel bij.

Ik liep naar Noah zijn kantoor en sloot de deur achter me. Ineens had ik even de behoefte om flink te gaan huilen, maar het lukte me om me in te houden en het bij een paar tranen te laten. Ik wurmde de laptop in mijn tas en liet mezelf zuchtend op de bank bij het raam zakken. Gisteren had het net geleken of alles nog goed zou komen, maar vandaag wist ik dat niet zo zeker meer. Ik hield van Noah.. heel erg veel. Maar ik wist niet of ik het nog langer zou volhouden dat ik altijd alleen was. Als het nou zo was dat hij bijvoorbeeld een maand weg was en dan een maand thuis, dan wist ik waar ik aan toe was. Maar afgelopen maand had ik hem amper drie hele dagen gezien en nu was hij weer weg, terwijl ik geen idee had waar hij nou was. 

Ik veegde net een traan van mijn wang toen ik geklop op de deur hoorde en Darius zijn hoofd om de deur zag steken. 

‘Ah, hier zit je. Wat is er aan de hand? Waarom huil je?’

Ik vertelde hem over de ruzie met Noah, terwijl hij naast me kwam zitten en naar me luisterde. 

‘Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen Dari. Ik hou echt van hem, maar hij is er nooit. Ik weet nooit waar ik aan toe ben en nu zit hij weer met die hele groep in Londen en ik ben hier en heb geen idee wat hij daar aan het doen is.’

‘Ehh Rosie?’

‘Ja? Wat is er?’

‘Hij is daar niet met een hele groep hoor. Ik weet niet wie je dat verteld heeft, maar hij is daar elke keer samen met Rebecca naartoe geweest.’

Ik voelde het bloed uit mijn gezicht wegtrekken en keek hem verbaasd aan.

‘Je maakt een grapje he? Noah zei..’

‘Ja ik weet het.. Hij wilde je niet ongerust maken. Ik heb tegen hem gezegd dat hij eerlijk tegen je moet zijn en dat Rebecca gevaarlijk is. Maar hij luistert niet.’

‘Ik haat die Rebecca..’ Zei ik zachtjes. 

‘Ik ook.. Ik weet niet wat ze van plan is, maar ze voert iets in haar schild en Noah ziet het gewoon niet.’

Ik zuchtte en veegde mijn tranen weg. 

‘Ze heeft me gisteren gezoend.’

Darius keek me verbaasd aan en schudde zijn hoofd. 

‘Je maakt een grapje he? Dat meen je niet!’

‘Jawel.. Ik was aan het werk, toen ze ineens binnenkwam en weer boos begon te doen. Ik vroeg aan haar waarom ze zo’n hekel aan me had en ineens zoende ze me.’

‘Jezus.. Dat mens is knettergek. Wat heb je gedaan?’

‘Ik heb haar weggeduwd, maar ze zei dat ik nu wist wat Noah voelde, of gevoeld had.’

Darius pakte mijn hand vast en trok me tegen zich aan. 

‘Weet je wat jij gaat doen? Jij komt vanavond gewoon bij ons eten samen met Ava en desnoods blijf je slapen. Ik vind het geen goed idee als je nu alleen bent.’

Ik knikte en voelde weer een traan over mijn wang rollen. Hij veegde hem snel weg, toen we de deur open hoorden gaan en Lotte binnen zagen komen. 

‘Oh, uh.. Stoor ik?’ Zei ze met een verbaasde blik op haar gezicht. 

‘Wat moet je?’ Snauwde Darius naar haar. 

‘Ik kwam alleen wat formulieren brengen die je moet ondertekenen, maar ik zie dat je het druk hebt.’

Hij rolde met zijn ogen en liep naar haar toe, waar hij snel alles ondertekende. 

‘Nou, succes met waar jullie mee bezig waren.’ Grinnikte ze. 

Darius pakte haar arm vast en keek haar kwaad aan. 

‘Waar denk je dat we mee bezig waren?’

‘Ehh, het leek alsof jullie aan het zoenen waren.’

‘Nou, dat is niet zo. Maar ik waarschuw je alvast, als je ook maar één gerucht de wereld in helpt hierover, dan kun je direct een andere baan gaan zoeken.’

‘Dat zou ik nooit doen.’

‘Oh hou toch eens op Lotte. Ik heb gehoord hoe jij roddels over Noah en Rebecca aan Sanne vertelde en kort daarna wist de hele afdeling het ineens. Dus ik hoop niet dat je dat in je hoofd haalt, want dan heb je een enorm probleem.’

Ze knikte en trok haar arm los, waarna ze het kantoor weer uitliep. 

Darius stak zijn hand uit en trok me overeind. Ik pakte mijn jas en trok hem vast aan, zodat ik klaar was om te gaan. 

‘Dus het was Lotte die al die roddels verspreid heeft?’

‘Ja, ik heb haar er al een paar keer op aangesproken, maar ze blijft ermee door gaan. Als er zo’n roddel hier op de afdeling rond zou gaan, dan krijg ik gegarandeerd ruzie met Lou en Noah.’

‘Waarom? Iedereen weet toch dat we vrienden zijn?’

‘Ja, maar een vriendschap tussen een man en een vrouw wordt altijd een beetje als raar gezien he? Zeker als de vrouw zo mooi is als jij.’

Ik lachte en gaf hem een duw, waar hij heel hard om moest lachen. 

‘Ik zie je vanavond he?’ Zei hij.

‘Ja! Zeg maar tegen Lou dat ik kook!’

Darius deed een vreugdedansje en lachend liep ik het kantoor weer uit. 

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.