Terug naar jou | hoofdstuk 10

by Tamara

Toen we terug de kamer inkwamen, trok Rebecca net haar jas weer aan en zei Noah gedag. Met de grootste moeite perste ze er een afscheid naar mij uit, waarna ze snel wegging.

‘Wat wil je zo doen met Ava?’ vroeg Noah terwijl hij op de bank zakte en vermoeid in zijn ogen wreef.

‘Ik ga even naar mijn ouders, ik heb Jesse al een tijdje niet gezien en volgens mij wilde mijn moeder me iets vertellen.’

‘Oké, nou doe ze de groetjes dan maar!’

‘Zal ik doen! Ik zag op foto’s dat hij al een heleboel gegroeid was. Ik vind het af en toe zo gek dat ik een broertje heb dat zoveel jonger is.’

‘Ja, ik hoop dat onze tweede niet zo lang op zich laat wachten.’

Ik draaide me om en hoopte dat hij lachte, zodat ik wist dat hij een grapje maakte, maar zijn gezicht was bloedserieus.

‘Een tweede?’

‘Ja, een tweede kind. Ik dacht dat het misschien wel leuk zou zijn als ze maximaal drie jaar schelen en Ava is nu bijna anderhalf.. Dus…’

‘Ja dus?’ zei ik een beetje chagrijnig.

‘Doe niet meteen zo kribbig, jij wil toch ook ooit wel een tweede kind?’

Ik pakte mijn tas en haalde mijn schouders op.

‘Nou, dat weet ik nog niet.. Ik wilde altijd meerdere kinderen, maar na het gedoe met Ava denk ik dat ik één kind ook wel prima vind.’

Hij stond op en kwam naast me staan, aan zijn ogen kon ik zien dat hij een beetje geïrriteerd was en ik snapte niet zo goed waarom.

‘Dus je wil helemaal nooit een tweede?’

‘Dat zeg ik niet Noah.’

‘Nou, zo komt het wel over.’

Ik zuchtte en pakte mijn sleutels van het aanrecht. 

‘Ik heb hier geen zin in, ik voel me pas net weer een tijdje mezelf en Ava is nog heel erg klein. Misschien dat ik ooit van gedachten verander, maar voorlopig zit het er niet in.. Sorry.’

‘Ik vind het wel een beetje raar dat je geen tweede wil. Het gaat toch nu goed allemaal? Gun je Ava geen broertje of zusje? Wil je dat ze altijd alleen blijft?’ 

Ik schrok een beetje van de toon van zijn woorden en twijfelde even of ik er nog wat van wilde zeggen, maar ik besloot het erbij te laten. Noah dacht daar alleen heel anders over.

‘Vind jij het niet gek dan dat je deze beslissing in je eentje neemt? Je snapt mijn kant toch ook wel een beetje? We komen allebei uit een gezin met drie kinderen en ik wil dat ook gewoon graag voor Ava.’

‘Nee, want jij hebt nog zoveel contact met je broer en zusje he?’ zei ik bozer dan de bedoeling was.

Ik zag aan zijn blik dat ik hem gekwetst had, maar voordat ik iets kon zeggen hoorde ik Ava boven wakker worden en besloot haar op te gaan halen. 

Toen ik met Ava beneden kwam lag Noah op de bank te slapen en ik besloot hem maar met rust te laten. We konden het er altijd vanmiddag nog over hebben.

Ik zette Ava in de auto en samen reden we naar het dorp, waar het huis van mijn ouders stond. De ruzie met Noah zat me behoorlijk dwars en ik vond het echt niet leuk dat hij hier zo’n ding van maakte. Natuurlijk wilde ik ooit heus wel een tweede kind, maar met de bevalling van Ava nog vers in het geheugen, moest ik daar de eerst komende jaren niet aan denken. 

De weg door het bos was afgesloten omdat ze de weg opnieuw moesten asfalteren en dus reed ik via de snelweg, waar ik de afslag naar de strandweg nam. Het was een veel snellere route, maar stiekem vond ik het altijd wel fijn om even langs Broertje te rijden, al stopte ik niet meer elke keer. 

Het was heel raar, maar elke keer als ik over de strandweg reed, voelde het alsof ik thuis kwam. Ik woonde al jaren niet meer in Zeedijk, maar toch was er geen plek waar ik me meer thuis voelde dan hier. Mijn moeder had het huis ooit laten bouwen met mijn stiefvader Lars en na zijn overlijden was mijn vader Ralph bij ons komen wonen. Ik herinner me niet heel erg veel meer van de periode dat ik er met mijn stiefvader woonde, ik herinnerde me hem namelijk niet meer. Maar wat ik nog wist was dat het hele huis grijs met wit was. Elke kamer, elke accessoire en elk plekje was grijs met wit. Toen mijn moeder na het ongeluk haar geheugen weer terughad, had ze samen met mijn vader kleur gebracht in het huis en in hun leven. Het was een prachtig huis en ik hoopte dat ze er nooit weg zouden gaan. 

‘Rosie!!!!’ gilde Jesse toen we de oprit opreden. Ik opende mijn deur en voelde hem meteen bij me op schoot klimmen, nog voordat ik kon uitstappen.

‘Heb je me gemist kleintje?’ lachte ik.

‘Ja! Waarom kom je nooit meer?’

Ik gaf hem een knuffel en haalde mijn schouders op. 

‘Geen idee, misschien omdat je moeder me nooit uitnodigt.

‘Dat is niet waar Rosie, ik zeg vaak genoeg dat je eens langs moet komen!’

Ik zag mijn moeder in de deuropening staan en moest lachen. 

‘Ja ja! Ik weet het mam. Maar ik ben er nu toch?’

Ze knikte en pakte Jesse, zodat ik rustig op kon staan en Ava uit de auto kon pakken. 

Toen even later Ava en Jesse op een kleedje met Duplo zaten te spelen, kletsten we wat over mijn nieuwe project, mijn moeders werk en natuurlijk over de kinderen. 

‘Mam? Hoe wist jij dat je klaar was voor een tweede?’

‘Waarom vraag je dat? Ben je al zwanger?’

Ik rolde met mijn ogen en nam een slokje van mijn thee.

‘Neehee, maar ik heb net ruzie met Noah gehad. Hij wil een tweede en ik niet.’

‘Hmm, ik weet het niet echt. Je vader en ik wilden graag een tweede, dus na onze bruiloft zijn we er gewoon voor gegaan. Maar jij was toen al wat ouder natuurlijk. Waarom was hij boos?’

‘Omdat ik niet weet of ik wel een tweede wil. Ik voel me net weer een beetje mezelf na al het gedoe na de bevalling.. Ik wil dat niet nog een keer doormaken en ik wil niet dat Ava dat mee hoeft te maken..’

Gelukkig snapte ze me heel erg goed en stelde ze me een beetje gerust. Daarna dook ze de keuken in om een stuk taart voor ons beide te pakken en daarna nestelden we ons op de bank, terwijl het buiten keihard begon te regenen en de zee als een gek tekeer ging.

‘Dit uitzicht verveeld nooit he?’ zei ik terwijl ik naar de hoge golven keek die over elkaar heen het strand op rolden. 

‘Nee, klopt. Ik ga het nog missen.’

‘Hoe bedoel je? Waarom ga je het missen?’

Mijn moeder zuchtte en keek een trieste blik op haar gezicht. 

‘We gaan het huis verkopen..’

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.