Sandra | Babyshower en ziekenhuisbezoekje.

by Tamara

Nu alle voorbereidingen voor de komst van baby nummer 2 getroffen zijn, is het wachten op wanneer de kleine meid zich meldt. Ik kan nog enorm genieten van het zwanger zijn, maar ik word nu ook steeds ongeduldiger.
Hoewel ik het steeds rustiger aan doe, heb ik de afgelopen weken ook niet stil gezeten. Zo werd ik met ruim 37 weken zwangerschap nog verrast door mijn vriendinnen met een babyshower! Ik had dit absoluut niet verwacht of zien aankomen. Ik meende vrij spontaan een lunch te hebben gepland met twee vriendinnen. Dit ging ook mooi volgens plan. We lunchten en kletsten en toen we uitgegeten waren, kwamen geheel onverwacht nog meer vriendinnen binnenlopen om me te verrassen! Het was zo onverwacht dat het ook echt even duurde voordat het kwartje viel (namelijk pas nadat een van de meiden letterlijk: ‘BABYSHOWER!’ riep). Even omschakelen, maar ik liet me al gauw meeslepen met wat de meiden voor me in petto hadden. We stapten in meerdere auto’s en reden naar een workshoplocatie in de buurt. Daar werden we ontvangen met een heerlijke high tea en werd ons uitgelegd hoe we onze eigen houten vlaggenlijn konden maken. We hebben een hele gezellige, creatieve middag gehad en ik heb onwijs genoten!

Vorige week maakte ik een iets minder leuk uitstapje, namelijk naar het ziekenhuis voor een CTG en een echo. Ik voelde de hele dag al weinig beweging in mijn buik en met deze termijn is dat wel een reden om aan de bel te trekken. Ik had al opgemerkt dat de baby in mijn buik een stuk rustiger was, maar vorige week voelde het toch anders. Toen ik Amber op bed had gebracht, besloot ik me daarom even volledig te focussen op de baby in mijn buik. Wanneer ik normaal gesproken ’s avonds in de rust ga, ontwaakt de baby en bouwt die een feestje, dit gebeurde nu niet. Na enig twijfelen belde ik toch maar even de dienstdoende verloskundige. Deze kwam langs en luisterde naar het hartje. Dit klonk gelukkig goed. Wel zei de verloskundige dat ze hiermee alleen constateert dat het hartje klopt, maar dat dat niet betekent dat de baby het ook nog goed heeft in mijn buik. Mijn bloeddruk werd opgemeten, deze was een stuk hoger dan de dag ervoor toen ik voor controle was geweest. Mijn urine werd opgevangen en gecontroleerd op eiwitten, hier was gelukkig geen sprake van. Mijn bloeddruk werd nog eens opgemeten en nu was ie alweer een stukje lager. Toch wilde de verloskundige mij voor alle zekerheid even doorsturen naar het ziekenhuis voor een CTG (hartfilmpje van de baby) en een echo.


In het ziekenhuis aangekomen werd ik aan de CTG gelegd. Hiermee kregen we de hartslag van de baby in beeld, mijn hartslag, de bewegingen van de baby en eventuele weeën. Daarnaast werden standaard controles uitgevoerd, zoals het meten van de saturatie (zuurstofgehalte in het bloed) en de temperatuur. Na een half uur aan de CTG leek alles er goed uit te zien. Inmiddels was de baby ook alweer ontzettend druk aan het bewegen, waarschijnlijk vanwege de strakke banden om mijn buik. Er werd nog een echo gemaakt. Hierop leek ook alles goed. Wel werd er geconstateerd dat er niet zoveel vruchtwater was, maar ik hoefde me hier nu eerst geen zorgen over te maken. Zodra ik weer minder beweging voelde, moest ik weer aan de bel trekken, maar voor nu mochten we naar huis.
Door dit soort dingen vind ik het wel spannender worden om nog zwanger te zijn en heb ik nu het liefst gewoon graag mijn baby’tje in mijn armen. We wachten (on)geduldig verder af en hopen dat het snel zo ver mag zijn!

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.