Onbereikbare Liefde | Hoofdstuk 20

by Tamara

De volgende ochtend werd ik wakker en keek ik naar zijn slapende gezicht. In alle relaties die ik had gehad, was ik nog nooit bij een man blijven slapen, omdat ik altijd bang was dat ze me zonder make-up niet mooi zouden vinden. Nu met Joris kon het me niet nog minder schelen, Ik staarde naar zijn gezicht en ik glimlachte toen ik terugdacht aan de afgelopen nacht. Wat was het geweldig geweest. Ik had spierpijn in spieren waarvan ik niet eens wist dat ik ze had en grinnikte bij de gedachte dat ik wanneer ik een relatie met hem zou hebben, ik mijn abonnement op de sportschool wel op kon zeggen. Dit werkte stukken beter en het was nog lekker ook! ‘Lig je nou naar me te staren?’ mompelde hij slaperig terwijl hij zijn ogen nog dicht had. Hij lachte en strekte zijn armen uit. Ik kroop tegen hem aan en terwijl ik mijn hoofd tegen zijn borst aan legde, viel ik weer in slaap.

Toen ik wakker werd, was het al uren later en lag ik alleen in mijn bed. Ik luisterde zachtjes of ik hem hoorde, maar het was doodstil in huis. Ik stapte uit bed en ging onder de douche staan, waar ik de nacht van me afspoelde. Zelfs na het douchen had ik nog een rode blos op mijn wangen. Ik hoefde mezelf niet af te vragen hoe het kwam, want ik hoefde maar aan Joris te denken en ik begon al te blozen. Ik trok een simpel jurkje aan en liep naar de kamer. Joris was nergens te bekennen en hoewel ik het wel vreemd vond dat hij helemaal geen afscheid had genomen, besloot ik er niet over in te zitten. Ik rommelde wat in huis en belde Kate en hoe later het werd, hoe vreemder ik het vond dat hij niets van zich liet horen. Ik besloot hem een berichtje te sturen.

He! Ik zag vanmorgen dat je al weg was, kom je hier vanavond eten? Misschien kunnen we vannacht over doen!’

Ik legde mijn telefoon weg om iets anders te gaan doen, maar betrapte mezelf er steeds op dat ik bleef kijken of hij al een berichtje gestuurd had. Ik begon er zelfs aan te twijfelen of ik wel echt op verzenden had gedrukt en toen ik de app opende, zag ik dat hij verstuurd was en dat hij het berichtje gelezen had. Meteen kwam in me op om een heleboel vraagtekens te sturen, maar ik kon me in houden. Normaal reageerde hij altijd direct, dus er zou vast een reden zijn dat hij niet reageerde. Ik besloot niet op zijn antwoord te wachten en er maar gewoon vanuit te gaan dat hij wel zou komen. Ik kleedde me aan en liep naar de supermarkt in het dorp, waar ik ontzettend veel boodschappen deed om een geweldige maaltijd te bereiden.

Op de terugweg plofte ik op een bankje neer. Waarom had ik nou zoveel gekocht? Waarom was ik niet gewoon met de auto gegaan? Ik keek in de tas en pakte er een flesje water uit, dat ik half leeg dronk. Terwijl ik om me heen keek naar het winkelende publiek, dacht ik aan de geweldige maaltijd die ik die avond wilde bereiden. Joris had eens laten vallen dat hij dol was op biefstuk met roomsaus en ik had de grootste biefstuk gekocht die ik kon vinden. De tas zat helemaal vol gestouwd met allemaal dingen waarvan ik wist dat hij ze lekker vond. Ik was van plan verse aardappelsalade te maken en toen ik de prijzen zag van alle ingrediënten had ik me afgevraagd of ik niet beter gewoon kant en klare salade kon kopen. Maar vanavond moest perfect zijn. Hij had zo goed voor me gezorgd in de afgelopen weken dat ik gewoon iets terug moest doen.

Ik voelde mijn telefoon trillen en mijn hart maakte een sprongetje. Dat was vast Joris die me wilde vertellen wat hij vanavond allemaal met me wilde doen! Ik pakte mijn telefoon en zag dat het een berichtje van Kate was. Of ik mee wilde naar de echo volgende week. Chagrijnig klikte ik het berichtje weg. Niet omdat ik niet mee wilde, maar wel omdat ik nog steeds niets van Joris gehoord had. Vannacht was zo perfect geweest, het minste wat hij kon doen was even reageren toch?

Ik stond weer op van het bankje en liep met de loodzware tassen naar huis. Toen ik eenmaal alles in de koelkast had gezet, besloot ik Joris zijn antwoord niet af te wachten en gewoon vast te beginnen met koken. Hij zou vast wel komen. De afgelopen tijd was hij altijd hier geweest en het zou raar zijn als hij nu ineens niet zou komen.

Ik schilde de aardappels en volgde het recept stap voor stap op, terwijl ik tot de conclusie kwam dat ik gewoon echt geen keukenprinses was. Eerst kookte ik de aardappels te lang waardoor ze aanbrandden en daarna kookte ik ze te kort waardoor ze keihard waren. Uiteindelijk maakte ik de laatste 3 aardappels maar klaar. Zo zou het wel een hele kleine salade worden, maar het was beter dan niets. Ondertussen wierp ik steeds blikken op mijn telefoon, waar ik nog steeds geen reactie terug had. Inmiddels irriteerde het me wel dat ik me zo stond uit te sloven in de keuken voor hem en hij het een te grote moeite vond om even te reageren.

Ik keek op de klok en zag dat het al bijna 6 uur was. Ik wikkelde de gebakken biefstuk in folie en deed het in de oven zoals in het recept stond, terwijl ik Joris nog maar een berichtje stuurde.

He! Had je mijn berichtje gelezen? Ik ben me druk aan het uitsloven in de keuken en ik was wel heeeel erg benieuwd of je ook komt.

Mijn hart ging tekeer terwijl ik zag dat hij online kwam en het berichtje gelezen had. Ik legde mijn telefoon weg omdat ik vast zo wel een reactie zou hebben en maakte de rest van het eten klaar en dekte de tafel. Ik zag mijn scherm aangaan en ik danste door de keuken toen ik zag dat ik een berichtje van Joris had. Ik tikte hem aan en meteen veranderde mijn humeur van vrolijk in chagrijnig. Het berichtje stond maar uit drie letters.

Nee.

Boos gooide ik mijn telefoon op tafel en plofte op de stoel. Hij stuurde alleen maar ‘Nee?’ Had ik daarvoor de hele dag in de keuken gestaan? Ik snapte er helemaal niets van en werd ineens ontzettend verdrietig. Waarom deed hij nu zo raar? Normaal stuurde hij de hele dag door lieve berichtjes en nu we seks gehad hadden vannacht dumpte hij me ineens? Was ik echt alleen maar goed daarvoor? Ik veegde een traan van mijn wang en stuurde een berichtje terug.

Oh, dus dit is het dan? Na vannacht is het ineens over? Nu snap ik ook waar het je allemaal om te doen was..

Ik wachtte, maar terwijl de minuten verstreken zag ik dat hij niet meer reageerde. Ik rook dat in de oven het vlees aanbrandde, maar het kon me niet schelen. Ik zakte met mij hoofd in mijn handen en begon ontzettend te huilen. Alles was zo perfect geweest tussen ons. Ik had echt verwacht dat hij anders was dan andere mannen. Anders dan Luke.

Ik hoorde geklop op de deur en veegde mijn tranen af. Na snikkend liep ik na de deur en terwijl ik hem open deed, zag ik tot mijn grote verbazing Joris in de deuropening staan. Hij keek ontzettend boos en zag eruit alsof hij gehuild had.

Ik wilde opzij stappen om hem binnen te laten, maar hij leek geen aanstalten te maken om binnen te komen. Hij zuchtte diep en schraapte zijn keel.

‘Waarom heb je niet gezegd dat je weggaat?’

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.