Mag ik even uw id kaart zien?

by Tamara

Ik weet het nog heel erg goed… Daar zat ik dan achter de kassa van de Albert heijn, het was vroeg in de ochtend en toch zag ik ze al naderen. Jongens die graag een blikje bier wilden kopen.. Oké, ondanks dat het tijdstip een beetje raar was, was dat niet hetgeen waar ik me druk over maakte. Waar ik me wel druk over maakte, was dat ik hun id-kaart moest vragen. Ik weet niet of jullie wel eens achter de kassa in een supermarkt hebben gewerkt, maar dit was iets dat ik echt verschrikkelijk vond om te doen. Niet omdat ik het niet durfde te vragen, maar gewoon omdat het zo ontzettend lastig is om iemand zijn leeftijd in te schatten en dus in te schatten of je om die kaart moet vragen of niet. Ik keek naar de jongen, keek nog een keer heel goed en gokte het er maar op dat hij vast wel zestien zou zijn. Zonder zijn id kaart te laten zien liep hij de winkel weer uit.. En dat kreeg dus nog een staartje.

Je moet er altijd om vragen. Hoe erg je ook twijfelt.

Tja, en toen werd ik ineens op het matje geroepen bij de baas. Of ik wel eens vergeten was om een id-kaart aan iemand te vragen.. Ehh, nou eigenlijk was ik daar altijd heel erg zorgvuldig in. Het was alleen een keer voorgekomen dat iemand echt heel erg boos op me werd toen ik het vroeg en daarna vond ik het dus heel erg eng om te vragen. ( Achteraf vond hij het waarschijnlijk niet zo erg, aangezien ik zo schrok van het geschreeuw dat ik het krat bier vergat aan te slaan.) Meteen die ochtend daarna was de jongen langs die kassa gekomen met zijn blikje bier en omdat ik me zo schaamde van die keer ervoor, durfde ik het niet zo goed te vragen. Bovendien leek de jongen wel zestien, dus ik zat wel goed toch?

Nee dus, want het was een steekproef. Die jongen moest die ochtend een blikje bier kopen om te kijken of we ons wel goed aan de regels hielden. Gelukkig kwam ik er met een waarschuwing vanaf, maar ik heb me zo verschrikkelijk geschaamd op dat moment.

Leeftijd kun je niet zomaar gokken.

Nu weet ik als geen ander dat het heel erg lastig is om leeftijd te gokken. Bij meisjes vaak nog lastiger dan bij jongens. Ik weet nog dat ik vroeger uit ging ( ja wooohoo, wilde tijd. Kuch) en dat ik, omdat ik best wel lang was en er een stuk ouder uitzag, op mijn twaalfde en dertiende polsbandjes kreeg voor 18+, waarbij je dus gewoon mocht drinken. Nu was dat toen al erg, maar bij de meisjes van tegenwoordig kun je helemaal niet meer zien hoe oud ze zijn. Ik kom op instagram soms foto’s tegen van meisjes van vijftien die eruit zien alsof ze ouder dan twintig zijn. Echt niet te doen.

Goed.. En je punt is?

Oké, goed. Mijn punt. Zoals jullie misschien wel weten heb ik ruim negen jaar geen druppel gedronken omdat ik óf zwanger was óf borstvoeding gaf. Maar sinds dit jaar drink ik af en toe weer een beetje. Vooral in het weekend of bij verjaardagen enzo. Ik hang nog niet met mijn mond onder een wijntap hoor, dat valt best mee.

Maaarrr… Daar stond ik dan, voor het eerst in jaren, met een fles prosecco in mijn handen bij de kassa. Een beetje onwennig, want het was toch wel een beetje gek ofzo. De jongeman achter de kassa scande de fles en er klonk een piepje. Hij keek me aan.. Keek me nog een keer aan en zuchtte een beetje ongemakkelijk. Ik had dus het idee dat hij dacht dat ik zo’n moeke was die haar zorgen weg wilde gaan zuipen met een fles wijn, maar dat dacht hij dus kennelijk niet. Een beetje giechelend en ongemakkelijk kwam daar die vraag.

Mag ik misschien uw id-kaart zien?

HA! Steek die maar in je zak als bijna dertiger! Overigens kon hij er zelf ook wel om lachen toen hij mijn id-kaart zag en mijn hele horde met kinderen bij me kwam staan om te kijken waarom het zo lang duurde.

Word jij nog wel eens om je id-kaart gevraagd bij zulke dingen? En zijn er mensen die dat supermarkt gedoe van mij herkennen?

 

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.