Ik ga iets doen waar ik heeeel lang over getwijfeld heb.

by Tamara

Voor mij is deze blog een beetje een stok achter de deur. En die heb ik wel nodig om te zorgen dat ik dit ook echt ga doen. Ik heb al een hele lange tijd het idee om een boek over het leven van mijn moeder te schrijven. Maar ik twijfelde steeds. Is het wel mijn verhaal om te vertellen? Zou ze het niet erg vinden als ik zulke toch best wel persoonlijke dingen over haar vertel? Maar aan de andere kant, ik heb mijn ‘schrijftalent’ van mijn moeder, zij schaamde zich niet voor haar ziekte en is er altijd heel erg open over geweest. Het is een bijzonder verhaal waarvan ik vind dat het wel eens gedeeld mag worden. Misschien help ik andere dochters die in hetzelfde schuitje zitten er wel mee, misschien ook niet. Maar het belangrijkste is dat ik er graag over wil schrijven. Ik wil het verhaal graag delen en daarom ga ik het doen. Een boek schrijven over mijn moeder.

Een paar jaar geleden.

Vier jaar geleden begon ik met deze blog en sindsdien heb ik ook al regelmatig over mijn moeder geschreven. Keer op keer krijg ik berichtjes van dochters die in dezelfde situatie hebben gezeten, vrouwen die ook een moeder hadden die Manisch depressief was of zelfs vrouwen die die ziekte zelf hebben. Ik heb eigenlijk nooit negatieve reacties gehad, wel eens lastige opmerkingen over hoe ze een einde aan haar leven heeft gemaakt, maar verder ook niet.

Ik weet nog dat mijn moeder altijd heel open was over haar ziekte. Het was niet alsof ze een tshirt droeg met daarop haar ziekte, maar ze vertelde er wel gewoon open over. Ik heb ook nooit het idee gehad dat ze zich ervoor schaamde. Het is namelijk iets dat gewoon iedereen kan gebeuren. Jij kan het krijgen, ik kan het krijgen, de vrouw achter de kassa en de krantenbezorger ook. Dus het is wel jammer dat het toch als een soort taboe wordt gezien.

Waar wil ik dan over schrijven?

Ik vind het belangrijk dat het boek een soort eerbetoon aan mijn moeder zal zijn. Het zal dus niet alleen over haar ziekte en de moeilijke jaren gaan. Ik heb namelijk ook heel erg veel leuke herinneringen aan haar. Van het garnalen pellen op vakantie in Frankrijk tot de geweldige kinderfeestjes die ze altijd organiseerde. Ik wil schrijven over haar vermogen om toch altijd een beetje positief te blijven en voor iedereen klaar te staan, zelfs wanneer ze zelf zo ontzettend ziek was. En ik wil schrijven over het leven na mijn moeder. Over hoe ze gemist wordt, niet alleen als moeder voor mij, maar ook als dochter, zus, tante en als oma.

Ik ben er nog niet aan begonnen, maar ik heb al wel een titel. De titel die ik voor een blog gebruikte die ik over haar schreef, een blog waar ik nog steeds heel erg trots op ben.

 

‘Je beloofde dat je honderd zou worden.’

 

 

Misschien vind je dit ook leuk

4 comments

gedichtvanmeintje 13 februari 2019 - 22:53

Super mooi ❤ ik heb zelf al 4 jaar een ernstige en zware depressie ( ook burn-out Ptss en Anoreixa) mijn moeder vond het altijd heel lastig mij zo te zien maar naar haar was ik altijd open over hoe ik me voelde nu ik haar sinds 2017 moet missen is me depressie helaas wel weer de afgerond in gestort

Reply
malons7628 13 februari 2019 - 21:54

Wat fijn , dat je zoiets moois voor/over je moeder gaat doen. Zal vast een mooie boek worden!

Reply
Angelswereld 13 februari 2019 - 07:39

Wat een mooi idee! Veel succes met het schrijven, ik weet zeker dat het een succes zal worden.

Reply
Kim 13 februari 2019 - 07:31

Heel mooi idee. Wat een prachtige titel, kippenvel.

Reply

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.