Gekke dingen die ik doe om inspiratie te krijgen voor mijn verhalen.

by Tamara

‘Wat? Negen boeken in een half jaar? Heb je altijd inspiratie ofzo?’ was een vraag die ik laatst van iemand kreeg. Nu weet ik dat het best wel indrukwekkend klinkt om negen boeken in ongeveer een half jaar te schrijven en stiekem is het dat ook wel, maar ik heb zeker wel eens gebrek aan inspiratie. Hoe vaak ik wel niet helemaal vastgelopen ben en tientallen bladzijden wiste omdat ik een verhaallijn niet vond kloppen of ik gewoon niet meer wist hoe ik verder moest. In de afgelopen maanden heb ik een paar dingen ontdekt die heel gek zijn, maar die wel heel erg goed helpen bij het opwekken van inspiratie voor mijn verhalen.

Allereerst, hoe kom ik aan inspiratie voor mijn verhalen?

Oké, dit klinkt een beetje gek, maar de meeste inspiratie haal ik uit mijn dromen. Ik droom al vanaf dat ik een kind ben heel erg levendig en ik onthoud mijn dromen altijd. Soms weet ik dagen later nog precies wat ik op een bepaalde dag gedroomd heb en hoewel dat af en toe wel een beetje gek voelt, is het ideaal als je op zoek bent naar inspiratie voor verhalen. daarnaast haal ik veel inspiratie uit muziek en heel soms uit films. Maar wat nou als ik helemaal geen inspiratie heb, hoe moet ik dan verder met schrijven?

Voorbereiding is het halve werk.

Voordat ik met een verhaal begin, doe ik een heleboel voorbereidingswerk voordat ik begin. Dit ben ik gaan doen sinds de zomer reeks. Bij de verhalen die ik daarvoor schreef, liep ik regelmatig vast omdat ik niet wist of bepaalde dingen bij een bepaald karakter pasten en omdat ik niet meer wist hoe ik het verhaal tot zover goed kon breien dat het een beetje een logisch einde had.

Met de zomerreeks ben ik eerst begonnen met voorbereiden. Ik dacht voor de drie hoofdkarakters een profielschets uit. Ik zocht een foto op pinterest van de personages en schreef per personage wat dingen op.

Voor Joost ( dokter Joost) had ik bijvoorbeeld in mijn hoofd dat hij grappig, spontaan en een beetje plagerig was. Daarnaast was hij heel erg gedreven in zijn werk en ontzettend goed met kinderen, maar hij wilde ze zelf niet. Dat was eigenlijk alles wat ik over hem wist aan het begin van het verhaal. ( Ohja en dat hij qua uiterlijk op dr Mike leek hahhah. Kijk maar op instagram, wedden dat jullie hem dan ook ineens een stuk leuker vinden?)

Nadat ik de drie hoofdpersonages geschreven had, begon ik met het uitdenken van het plot. Ik wist dat ik een verhaal wilde schrijven over een vrouw die een kinderwens had, maar het lukte haar maar iet om zwanger te worden. Eerst was het de bedoeling dat Thomas een agressieve alcoholist was die Florine mishandelde en waarvan ze uiteindelijk wel zwanger raakte, maar toen ik een heel stuk in het verhaal was, besloot ik een hele andere wending schrijven en schreef ik het plot zoals het nu is. Een heel mooi liefdes verhaal.. Al zeg ik het zelf hahha.

Wat nou als ik vastloop?

Over het algemeen schrijf ik dus eerst een profielschets, daarna een plot per hoofdstuk en aan de hand daarvan lukt het me af en toe om binnen twee weken een boek af te hebben. Soms duurt het iets langer, soms ben ik iets sneller. Als ik naar het verhaal kijk dat binnenkort online komt, dan ben ik daar slechts tien dagen mee bezig geweest ( en hij zit toch op bijna 50.000 woorden)

Maar soms loop ik ondanks die goede voorbereiding helemaal vast. Het was bijvoorbeeld eerst de bedoeling dat ik het tweede deel van de herfstreeks zou schrijven, maar toen ik bij hoofdstuk twaalf was lukte het ineens niet meer. Wat ik ook probeerde, ik kwam geen steek verder en heb zelfs op het punt gestaan om het boek maar gewoon te wissen. Uiteindelijk heb ik hem gewoon eerst even links laten liggen en ben ik aan de slag gegaan met ‘Het laatste lied.’ die ik binnen tien dagen af had. Na die tien dagen las ik de eerste twaalf hoofdstukken weer door, gooide het hele plot om en begon te schrijven. Twee dagen verder zijn we 71 pagina’s verder en is het boek bijna af. Met een heel ander plot dan de bedoeling was, dus ik moet het plot van het derde en vierde boek ook aanpassen, maar ik heb het idee dat dit verhaal wel een stuk beter is dan hoe het oorspronkelijk bedoeld was.

Even in de schrijfstemming komen.

en dan nu iets waarvan ik wel benieuwd ben of mijn medeschrijvers het ook doen. Als ik gewoon achter de laptop ga zitten om te schrijven, lukt het niet. Of tenminste, blogs wel, maar verhalen niet. Ik moet altijd eerst een beetje in de stemming komen. Dus ik zet wat romantische muziek op, kijk door mijn mapjes met foto’s van de karakters op pinterest en soms lees ik even een aantal plotwendingen terug, voordat het me lukt om te beginnen.

Daarnaast heb ik nog iets geks en dat is dat ik beter kan schrijven als het regent of als de wind waait. Dus ook als het hartje zomer is en dertig graden buiten. Heb ik heel vaak herfstgeluiden op de tv aan staan, om een beetje in de stemming te komen.

Dus ja.. het is een vak apart dat schrijven, maar ik vind het echt ontzettend leuk om te doen en hoop dat ik het nog vele jaren kan blijven doen!

 

Misschien vind je dit ook leuk

1 comment

Milou 8 juli 2019 - 08:57

Echt niet normaal hoor, in welk tempo jij boeken produceert. Ik vind het echt megaknap! En voor de zoveelste keer: NAAR UITGEVERIJEN MAILEN JIJ! :p

Reply

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.