En ineens voelde ik die steek van jaloezie.

by Tamara

Ik krijg heel erg vaak de vraag of ik het er vaak moeilijk mee heb, dat ik op jonge leeftijd mijn moeder verloren ben. Ik was negentien en net vier maanden moeder toen mijn eigen moeder overleed en dat is komend jaar alweer negen jaar geleden. Om eerlijk te zijn.. Nee, ik heb het er niet heel erg vaak moeilijk mee. Ik mis haar soms wel, maar inmiddels gaan er vaak genoeg dagen voorbij dat ik niet eens meer aan haar denk. En ja, daar voel ik me best schuldig over.. Maar het is iets waar je niets aan kunt doen. Alleen heel soms.. Dan voel ik ineens die steek van jaloezie en laatst was het zo erg, dat ik er gewoon even flink verdrietig om was. Daarover vertel ik jullie in dit artikel.

Vier maanden.

Ik weet nog dat mijn vriend en ik na het overlijden van mijn moeder eens een gesprek hadden over dat het fijn was dat mijn moeder onze oudste zoon in ieder geval nog wel had ontmoet. Ze was oma geworden en ik heb een paar foto’s van hem en haar samen, die ik heel af en toe eens terugkijk, al is dat nog steeds pijnlijk na al die jaren. Als er namelijk één ding is, dat ik verschrikkelijk jammer vind, is dat wel dat mijn kinderen haar nooit als oma hebben gekend en dat zij mijn kinderen nooit ontmoet heeft. Ik heb zoveel vragen die ik nooit zal kunnen stellen. Of natuurlijk kan ik ze wel stellen, maar ik zal er nooit antwoord op krijgen, omdat ze er gewoon niet meer is. Ik heb een dochter die heel erg op mij lijkt en ik zou haar bijvoorbeeld willen vragen of ik bepaalde dingen ook zo deed. Of ik ook op deze manier het bloed onder haar nagels vandaan haalde en of zij bepaalde dingen ook moeilijk vond. Maar ze heeft maar vier maanden oma mogen zijn en drie van haar kleinkinderen zal ze nooit leren kennen.

Nooit meer..

Mijn moeder en ik hadden altijd een goede band. Hij liep hier en daar wel wat deukjes op toen ze ziek werd en er waren regelmatig periodes dat we gewoon niet met elkaar praatten, omdat we boos op elkaar waren. Maar ik kan me ook herinneren dat ik heel erg met haar kon lachen en dat ik ondanks alles wat er gebeurd is, heel erg van haar hield. Of misschien zelfs nog wel houd.. ( Kun je houden van iemand die er niet meer is?) Ik wist nooit wat het inhield om een moeder te zijn, tot ik zelf moeder werd.. En toen ik zelf moeder werd, wist ik pas hoe veel mijn moeder van mij hield. Toen ze overleed, was één van de eerste dingen die ik me herinnerde, dat er nooit meer iemand zoveel van me zou houden als mijn moeder deed.. Dat dat voor altijd weg was..

Die steek van jaloezie.

Goed, tranen weg ( want miep hier zit te huilen tijdens het schrijven van dit artikel). Ik vertelde jullie in de intro al dat ik heel soms even een steek van jaloezie voel en dat dat laatst een keer zo erg was, dat ik even flink moest slikken om niet te gaan huilen. Het klinkt misschien heel erg stom, maar dat moment was in de supermarkt. Een vrouw van mijn leeftijd stond voor me in de rij, samen met een wat oudere vrouw en ik besteedde er eerst niet zoveel aandacht aan, tot me iets opviel.

De vrouw lachte om een grapje van de oudere vrouw, mompelde iets waarbij ze ‘mam’ zei en de oudere vrouw kneep zachtjes even in haar hand, terwijl ze naar haar dochter keek. Dat hele kleine momentje, die kleine affectie, die voor hun misschien nietsbetekenend en heel normaal was, zorgde ervoor dat ik mijn moeder even heel erg miste. Want juist van die hele kleine dingen, die ooit heel erg normaal waren, zijn de dingen die het moeilijkste zijn om te vergeten.

Arm in arm door het winkelcentrum lopen, samen bellen om de meest onzinnige dingen, of gewoon haar huis binnenlopen en haar op de bank zien zitten. Dat zijn dingen die ooit heer normaal waren en die ik nooit wil vergeten.. En heel soms.. Als ik het mezelf toe sta.. ben ik een beetje verdrietig omdat ik dat nooit meer zal hebben.

Misschien vind je dit ook leuk

2 comments

Sabine Quist 4 november 2019 - 12:59

Wat mooi geschreven. Ik kan me goed voorstellen dat je in dit soort situaties even jaloers bent. Dat zegt veel over de liefde die je voor je moeder voelt. Heel mooi!

Reply
Liduina 4 november 2019 - 08:04

Wat is dit een mooi en oprecht uit het hart geschreven artikel.

Reply

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.