Voor eeuwig en altijd. Hoofdstuk 25.

by Tamara

‘Isa, wat deed je in de auto van Luke?’ We stonden in een steegje en ik zag dat hij de grootste moeite had om zich in te houden. ‘Dat kan ik ook aan jou vragen, wat doe jij op de bank van Maribel?’ zei ik kwaad. Hij rolde met zijn ogen en keek me boos aan. ‘Allemachtig Isa, ik wist niet eens dat je al uit het ziekenhuis was. Je wordt uit het ziekenhuis ontslagen en je rent meteen weer naar Luke toe? Wat is dat nou voor raars?’ Ik balde mijn vuisten. ‘Je weet helemaal niet hoe het zit, Luke helpt me met iets.’ ‘Oh en waarmee helpt hij je dan wel? Want ik weet inmiddels niet meer wat wat ik moet denken Isa. Het ene moment ben je mensen vals aan het beschuldigen en het andere moment werk je samen met iemand die mij financieel de grond in probeert te helpen.’

Inmiddels was Kate ook in het steegje aangekomen en probeerde ze de boel te sussen. ‘Joris, luister nou even wat Isa te zeggen heeft. Ze kan bewijzen dat ze de waarheid spreekt.’ Joris keek Kate woedend aan. ‘Echt, wat zijn jullie voor een mensen? Maribel heeft haar leven gered en dan verzinnen jullie alsnog zulke dingen tegen haar? Waarom zou Maribel in godsnaam mijn huis in de brand steken en Isa neerslaan. Ze had in het begin moeite met je, maar dat is alleen omdat ze het beste voor mij wil.’

Inmiddels was Luke ook bij ons komen staan. ‘Je bent hartstikke blind Joris. Echt, luister gewoon naar wat Isa te zeggen heeft.’ ‘Fijn, komt hij zich er ook nog mee bemoeien. Weet je Isa? Volgens mij heeft Maribel gewoon gelijk. Je bent onvolwassen en duidelijk te jong voor me. Ik ben er klaar mee. Het is over tussen ons.’ Die woorden kwamen als donderslag bij heldere hemel. Ik zag Joris kwaad weglopen en ik wist niet of ik hem nou achterna moest rennen of moest blijven staan. Dit was zo niet hoe het had moeten gaan. Hij had de opname moeten luisteren en dan was alles weer goed geweest tussen ons. Maar hij wilde niet eens luisteren. Hij wilde niet weten wat voor bewijs ik had tegen Maribel. Het was alsof hij helemaal gehersenspoeld was door haar. Ik kon mijn tranen niet meer bedwingen en besloot ze maar te laten lopen. Luke trok me tegen zich aan en suste me een beetje terwijl Kate Liam belde. ‘Het komt wel goed Isa, hij moet gewoon inzien wat een vals kreng ze is en dan komt hij weer bij je terug. Ik veegde de tranen uit mijn ogen en hoewel ik hem heel graag wilde geloven, leek het alsof alle hoop vervlogen was. Ik was hem voorgoed kwijt en Maribel had gewonnen.’ Kate kwam naar ons toe gelopen. ‘Luke, wil jij haar naar huis brengen? Ik moet nog iets doen en dan kom ik ook. Maar ik wil niet dat ze daarbij is.’ Luke knikte en nadat ik Kate een knuffel had gegeven, liep ik achter hem aan naar zijn auto. Ik had verwacht dat hij meteen naar het huis van Kate zou rijden, maar hij maakte een omweggetje en zette de auto ergens op een parkeerplek neer. ‘Luke, ik vind je heel aardig, maar ik wil graag naar huis.’ zei ik.

‘Isa, ik wil niets met je doen. Ik wil gewoon praten. We hebben afgesproken dat we nu vrienden zijn toch?’ Ik knikte opgelucht en keek naar hem. ‘Ik heb iets dat ik je al een hele lange tijd wil vertellen, maar wat ik nooit gedurfd heb. Maar vrienden vertellen elkaar alles toch? Dus ik denk dat ik je dit wel gewoon kan vertellen nu.’ Hij draaide er wat omheen en had het duidelijk moeilijk met wat hij me wilde vertellen.

‘Ik wil al een hele tijd mijn excuses aanbieden voor hoe ik je behandeld heb. Niet alleen in de laatste jaren, maar ook op school. Ik wist dat je verliefd op me was en ik maakte je steeds belachelijk. Daar heb ik echt nog jaren spijt van gehad en ik was zo blij toen je op die ene dag mijn kantoor binnen kwam lopen om te solliciteren, omdat ik eindelijk de kans had om het allemaal goed te maken met je. Maar daar faalde ik heel erg in. Ik maakte gebruik van je, maakte je zwanger en toen je het kindje verloor, liet ik je zakken. Het spijt me echt verschrikkelijk Isa.’

Een heleboel woorden en gedachten schoten door me heen, er waren zoveel dingen die ik wilde zeggen, maar ik kwam niet verder dan: ‘Ik ben blij dat je dit vertelt hebt Luke. Ik vergeef het je. Dank je wel dat je zo open bent.’ Hij knikte en kneep in mijn hand. ‘Ik ben gewoon een zak, altijd al geweest. Dat krijg je als je ouders je altijd verschrikkelijk verwennen om te compenseren dat ze er nooit zijn. Ik ben gewend om altijd mijn zin te krijgen en kan er niet tegen als ik dat een keer niet krijg. Dat was ook de reden dat ik die deal met Joris maakte. Niet om jou zeer te doen, maar omdat hij hetzelfde wilde hebben als ik en hij een betere kans maakte. Logisch ook, want hij is gewoon een betere man dan ik ooit zal zijn. Jullie passen perfect bij elkaar en ik hoop echt dat jullie weer bij elkaar komen.’

Ik slikte door zijn lieve woorden. ‘Ik hoop het ook, maar hij wil mijn kant van het verhaal niet eens horen, hoe moet ik hem dan ooit de waarheid vertellen?’

‘Er komt vanzelf een dag dat hij inziet wat voor een verschrikkelijk mens die Maribel is. Hij heeft al eerder voor je gevochten, ik denk dat hij dat zonder twijfel nog een keer zal doen.’ ‘Dank je voor dit gesprek Luke, het doet me heel veel dat je zo eerlijk bent en dat je jouw kant hebt verteld.’ Hij startte de auto en we reden weer van de parkeerplaats af.

‘Goed, dan is er nu nog één ding dat we moeten doen.’

Dit verhaal is deel van een triologie. Je koopt alledrie de boeken hier!

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.