Een nieuwe kans | hoofdstuk 18

by Tamara

Maar de hele familie Marcus ontlopen was behoorlijk onmogelijk, gezien er hier in IJsland ééntje rondliep waar ik heel erg nauw mee samen moest werken. Of nouja, waarvan ik nog steeds elke dag stapels papierwerk ontving waar ik me doorheen worstelde. Met de dag werd ik moedelozer en verloor ik het vertrouwen dat we ooit een verschil zouden kunnen maken. Ergens keek ik er zelfs al naar uit dat ik over iets meer dan een maand naar huis zou kunnen gaan omdat de baby dan bijna zou komen en ik heel even uit dit gedoe zou kunnen ontsnappen.

Inmiddels had ik mijn eigen werkplek verruild voor de vloer van Darius zijn kantoor omdat ik daar in stilte zou kunnen werken. Darius zat meestal wat achter zijn computer te werken en ik zat aan de andere kant op de grond omgeven door enorme stapels papier en mijn laptop. Hij had al een paar keer gevraagd of hij een bureau voor me neer moest laten zetten, maar dat vond ik niet nodig, op deze manier had ik alles bij de hand en kon ik me goed concentreren zonder het geluid van de afdeling om me heen.

Inmiddels was het bijna maart en iets minder koud. Mijn dikke truien had ik vervangen door een kanten hemdje en een gebreid vest, met daaronder een zwarte jeans. Toen ik in de spiegel keek realiseerde ik me dat dit de outfit was die ik op die avond dat het mis ging met Logan in Parijs ook had gedragen, maar om de één of andere reden deed dat me niets meer.. Ik deed mijn lange donkere krullen in een staart om te verbloemen dat ik al heel erg lang weer naar de kapper moest en om ze te beschermen tegen de harde wind van het fietsen en ging weer naar kantoor.

Voor het kantoor stond een dure auto geparkeerd en ik vroeg me af van wie hij was. Misschien hadden Alvin en Darius een nieuwe investeerder gevonden die ons kon helpen en was die bij ons op bezoek vandaag om wat dingen door te spreken. Toen ik het kantoor binnenliep, keek iedereen me aan en was het ijzig stil.. Alsof er iets heel erg spannends aan de hand was.

Ik pakte mijn laptop die ik de avond daarvoor op mijn werkplek had neergezet om op te laden en liep bij Darius zijn kantoor naar binnen.

‘Goedemorg…..’

Van schrik hapte ik naar adem. Bij het raam stond Darius naar de zee te kijken met een ernstige blik op zijn gezicht en naast hem stond Noah, die me geïrriteerd aankeek.

‘Goedemorgen Rosie.’ zei Darius.

‘Hoi..’ stamelde ik.

Noah zei niets en ging door met vertellen over hetgeen waar hij mee bezig was. Het ging over het geld dat het bedrijf betaald kreeg om de orka’s te vangen en dat ze hier ook veel van aan goede doelen schonken. Ik rolde met mijn ogen en wilde op de grond gaan zitten om te werken, toen Darius gebaarde dat ik beter achter zijn bureau kon gaan zitten.

Darius en Noah discussieerden verder en ik besloot me er maar niet mee te bemoeien, als er iemand was waar ik vandaag niet mee wilde praten dan was het Noah wel. Ik sloeg mijn laptop open en deed mijn oordopjes in, waarna ik aan het werk ging.

Net toen ik bezig was, hoorde ik Darius zijn telefoon overgaan en toen hij zag wie het was excuseerde hij zich en liep het kantoor uit. Noah nam plaats in de stoel tegenover me en leunde met zijn armen op tafel, terwijl ik mijn best deed om hem te negeren.

‘Rosie?’ zei hij tegen me.

‘Rosie, stop met die act. Ik weet dat je me kan horen en dat je je toch niet kan concentreren nu.’

Ik rolde met mijn ogen en deed mijn oordopjes uit.

‘Wat is er Noah? Wat wil je nu weer tegen me zeggen om me pijn te doen?’

Hij kreeg een glimlach op zijn gezicht en schudde zijn hoofd.

‘Ik ben hier niet om je pijn te doen hoor, ik ben hier omdat je vriendje me vroeg om te komen, iets wat ik ook voor jou had gedaan als je het me normaal had gevraagd.’

Ik werd rood en klapte mijn laptop dicht.

‘Hij is niet mijn vriendje.’

‘Oh, dus jullie hebben geen seks met elkaar gehad?’

Ik had verwacht dat hij een grapje maakte, maar zijn gezicht was bloedserieus.

‘Jezus Noah, nee.. dat hebben we niet gedaan. Ik duik niet zomaar met iedereen het bed in zoals jij.

‘Nee, tenzij het Logan is zeker?’

‘W-wat??’ Stamelde ik.

‘Hou toch op Rosie. Ik weet wat er in Parijs gebeurd is.. Lola vertelde het me.. Ze werd wakker en zag jullie op het balkon staan.. Ze had er een foto van en alles. Heb je enig idee wat dat met me deed? Om jou daar te zien, terwijl ik zo mijn best voor je had gedaan? Logan gaf het meteen toe, maar jij bleef zo hypocriet doen en werd zelfs boos op mij toen ik hetzelfde deed, maar dan met Lola..’

Ik sloeg mijn ogen neer en knikte.

‘Wat daar gebeurde.. Dat had nooit mogen gebeuren.. Ik dacht dat als ik het je niet zou vertellen dat het je zou sparen.. Dat we gewoon door konden gaan alsof er niets aan de hand was.. Maar ik had dat nooit mogen verzwijgen.. Het spijt me echt heel erg Noah..’

Zijn blik leek een moment iets te verzachten, maar vlak daarna kreeg hij weer die ijzige blik in zijn ogen.

‘Je had beter meteen eerlijk kunnen zijn Rosie.. Maar goed.. Je hebt me in ieder geval voor een hele grote fout behoed en daar ben ik je dankbaar voor.’

Ik wilde hem vragen wat hij daarmee bedoelde, maar Darius kwam binnen en Noah ging meteen weer naast hem staan. Samen liepen ze naar het balkon en sloten de deur, zodat ik niets meer van het gesprek kon horen..

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.