Denk aan mij hoofdstuk 21.

by Tamara

Haar hart klopte in haar keel. Thomas zat aan de tafel voor haar en had een gemene grijns op zijn gezicht. Ze draaide zich om en wilde naar de deur lopen maar iemand versperde haar de weg. Ze herkende de vrouw met het lange blonde haar meteen, het was Florine en ze was zo te zien heel erg boos. ‘Denk je nou echt dat we je laten ontsnappen? Door jou word ik uitgekotst door mijn familie en ben ik mijn aandelen in het bedrijf kwijt. Denk je echt dat je hiermee weg komt?’ Ze zag een kwade glinstering in Florines ogen en voor ze het door had, sloeg Florine met haar vuist in Olivia’s buik. Kermend van de pijn dook ze in een. ‘Dat krijg je er nou van als je je bemoeit met andermans zaken!’ lachte Florine spottend. Snel keek Olivia de ruimte rond of ze nog meer mensen kende. Aan een andere tafel zat een collega van Steven die ze op het feest ontmoet had en in de hoek zag ze een vrouw op torenhoge hakken staan. ‘Francis? Kom eens hier!’ zei Thomas. De vrouw kwam wat meer in het licht staan en Olivia herkende haar meteen. Het was de assistente van Steven. De vrouw ging bij Thomas op schoot zitten en zoende hem. ‘Wat vind jij honnepon? Moeten we het nieuwste neukertje van Steven inlichten over ons projectje?’ Francis lachte en fluisterde wat in zijn oor. Thomas knikte en meteen kwam Florine achter haar staan met een stuk touw. Ze bond Olivia’s handen op haar rug en toen ze zich verzette, sloeg ze haar keihard tegen de grond. Olivia begon te huilen van angst en van de pijn. ‘Waarom doen jullie dit?’ vroeg ze tussen haar tranen door. Thomas lachte: ‘Omdat we Steven helemaal kapot willen maken.’ Niet begrijpend keek ze hem aan: ‘Maar waarom? Wat heeft hij jou ooit aangedaan?’

Thomas stond op en liep naar haar toe. ‘Het is niet iets dat hij wel gedaan heeft, het gaat erom wat hij niet gedaan heeft.’ Niet begrijpend keek ze hem aan, waarna hij vervolgde: ‘Florine en ik hadden een afspraak, zij zou met hem trouwen en na een half jaar van hem scheiden. Als ze binnen een jaar zouden scheiden om wat voor reden dan ook, dan zou Steven failliet gaan en dan zou Florines vader OCOM voor een schijntje kunnen kunnen kopen en mij aannemen als directeur. Maar jij als kleine bemoeial, moest natuurlijk weer roet in het eten gooien.’ Inmiddels stond hij voor haar en ze was doodsbang. Ze kon geen kant op en Steven zou haar nog lang niet komen halen.

‘Ik heb er lang over nagedacht wat we konden doen om alsnog Steven te ruïneren. Toen hij me naar Nederland haalde om bij hem te komen werken was de stap om het geld weg te sluizen makkelijk gemaakt.  Maar we wilden iets dat hem echt kapot zou maken en tadaa… Daar was jij! Stevens grote liefde. Echt het was te makkelijk, wat lieve woordjes en je had zijn gezicht moeten zien toen hij ons zag in de hal. Eigenlijk was het de bedoeling dat Florine foto’s van ons zou maken terwijl we seks hadden op het strand, maar goed, je werkte niet echt mee.’

Olivia snapt niet hoe ze dit konden doen. Steven was zo goed en lief voor iedereen. Altijd had hij alles voor iedereen over en hij deed alles om zijn werknemers gelukkig te maken. Hoe konden ze nou zo’n hekel aan hem hebben?

Thomas knielde en streek een traan van haar wang waarbij hij de blauwe plek raakte. ‘Ach, ik heb je wel toegetakeld he? Maar dat had je wel verdiend, had je je maar niet zo uitdagend moeten kleden.’ Ze keek hem boos aan en hij lachte gemeen. ‘Thomas? Wat wil je dat we met haar doen?’ vroeg Francis. ‘Ik denk dat Steven wel wil weten hoe het met zijn fuckbuddy gaat’ lachte hij. Hij pakte zijn telefoon om een foto te maken. ‘Hmm, dit is niet dramatisch genoeg’ zei hij. Hij liep naar haar toe en sloeg haar keihard in haar gezicht. Ze proefde een metaalachtige smaak in haar mond en voelde het bloed uit haar neus druppen. Huilend zakte ze ineen op de grond terwijl ze alle vier aan het lachen waren. Thomas maakte een foto van haar en mompelde lachend wat tegen Francis terwijl hij haar de foto liet zien. Ze voelde dat er van achter iemand aan haar haar trok. Ineens kreeg ze een doek voor haar mond gedrukt en nog voor ze tegen kon stribbelen werd alles ineens zwart.

Ze werd wakker van een hard geschreeuw en probeerde overeind te komen, maar ze zat vastgebonden op haar bed. Door de duisternis zag ze niet veel, maar aan het nachtkastje te zien was ze in haar appartement boven het café. Ze hoorde 2 stemmen schreeuwen maar door het gebonk van haar hoofd kon ze niet verstaan wat ze zeiden. Ze wurmde wat met de touwen om ze losser te krijgen maar het lukte niet. Ze probeerde het gebonk in haar hoofd te negeren en de stemmen te onderscheiden. Ze herkende de twee stemmen die ze beneden hoorde. Eén was de gemene lach van Thomas en de andere was die van Steven. ‘Waar is ze?’ hoorde ze hem schreeuwen. Ze wilde keihard gillen zodat hij zou horen waar ze was, maar door de prop in haar mond kwam er niets anders uit dan wat onderdrukte geluiden. ‘Ik wil nu weten of ze in orde is!’ hoorde ze beneden. Ze probeerde nog eens te schreeuwen, maar er kwam geen geluid uit haar mond. Wanhopig begon ze te huilen, ze wilde hem zo graag waarschuwen, maar er was helemaal niets dat ze kon doen.

 

afbeelding shutterstock

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.