De laatste zomer samen | hoofdstuk 9

by Tamara

Een week later.

Zowel mijn ouders als Joost hadden het een heel goed idee gevonden. Nog één keertje samen op vakantie nu het nog kon. Nog één keertje samen genieten van mijn vader, voordat hij er niet meer zou zijn. Dat laatste, daar probeerden we niet aan te denken, hoewel het soms wel onmogelijk was om te negeren. Bij de kleinste dingen drong het tot me door dat dit mijn vader zijn laatste keren konden zijn. De laatste keer vliegen, de laatste keer zijn favoriete maaltijd eten, de laatste keer zijn favoriete boek lezen. We hadden al snel besloten dat mijn vader zijn laatste reis naar het vakantiehuis van mijn ouders op Mallorca zou gaan. Mijn vader had het ooit voor een prikkie kunnen kopen van een collega en had het helemaal op laten knappen, om er een familievakantiehuis voor zijn gezin van te maken. Ik had zoveel mooie herinneringen aan de vakanties die we hier als gezin door hadden gebracht. En het was bitterzoet dat we hier nu voor de laatste keer als gezin zouden zijn. Ik zette onze tassen in de logeerkamer en zette Lexie haar tas in mijn oude kamer. We hadden haar bewust nog niet teveel verteld. Ze wist inmiddels wel dat opa heel erg ziek was en dat ze een beetje voorzichtig met hem moest zijn. Maar ze was nog zo ontzettend klein dat ik haar niet wilde belasten met het feit dat ze zeer binnenkort haar enige opa kwijt zou zijn. Ze ontfermde zich steeds over mijn vader en zorgde dat het hem aan niets ontbrak. Het was ontzettend lief om te zien hoe hij samen met Joost bij haar aan een kindertafeltje zat om nep thee uit mini kopjes te drinken.

Ondertussen probeerde ik zoveel mogelijk mijn gevoelens te verstoppen. Ik zette elke dag mijn masker op, om mijn moeder zoveel mogelijk te kunnen ondersteunen. Ze verweet het zichzelf dat ze hem niet wat meer van zijn pensioen had laten genieten. Waarom ze zijn geliefde paaseitjes steeds had verstopt en waarom ze er zo op aangedrongen had dat hij een hobby zou zoeken. Net alsof ze graag wilde dat hij weg zou gaan. Zodat ze tijd voor zichzelf zou hebben.

Naast het gedoe met mijn vader, merkte ik ook dat er met Joost iets aan de hand was. Ik had het gevoel dat hij me op afstand hield. Dat er iets aan de hand was dat hij me niet wilde vertellen. Ik had al een aantal keren toenadering gezocht, maar elke keer zei hij dat hij het druk had, of dat hij gewoon verdrietig was om mijn vader. Natuurlijk had hij ook naar de scans gekeken die van mijn vaders lichaam gemaakt waren en zijn conclusie was hetzelfde als die van de andere artsen. Er kon gewoon niets aan gedaan worden. Ze konden de grote tumor wel verwijderen, maar dan had hij alsnog allemaal uitzaaiingen. Het had gewoon helemaal geen zin en dat voelde zo machteloos.

‘Liefje? Ik ga even douchen hoor.’ zei hij zachtjes terwijl ik op het balkon zat en naar de zee keek. Zonder me om te draaien knikte ik en niet veel later hoorde ik de douche aan gaan. Net toen hij onder de douche stond, ging zijn telefoon. Ik wilde hem pakken om hem aan Joost te geven, tot ik op het scherm iets heel geks zag staan. Er stond dat een onbekend nummer een afbeelding had gestuurd en er stond als tekst bij: ‘Hoeveel meer bewijs heb je nog nodig?‘ Snel ontgrendelde ik zijn telefoon en keek naar de afbeelding. Ik sloeg een hand voor mijn mond en liet van schrik bijna de telefoon vallen. Het was een foto van Thomas en mij. De foto was al heel oud en genomen op onze huwelijksreis. Maar aangezien ik qua uiterlijk niets veranderd was, zou ik het ook geloven als iemand beweerde dat het een foto van gisteren zou zijn. Ik scrolde wat omhoog en zag nog meer foto’s van Thomas en mij. Oude selfies, foto’s waar we samen op stonden en nog veel meer. Maar de foto’s schokten me nog niet zo heel erg, het waren de berichten erbij die ik heel erg vond. ‘Ze gaat vreemd met haar ex.’ ‘afgelopen weekend waren ze weer samen.’ ‘Word wakker Joost, ze wil naar hem terug.’

Ik voelde me misselijk worden en schrok van Joost die uit de douche kwam. ‘Flo? Wat doe je met mijn telefoon? Ben je me nou aan het controleren?’ Ik schudde mijn hoofd en liet hem de berichtjes zien. ‘Joost? Wat is dit? Je krijgt al weken berichtjes van een onbekend nummer? En die foto’s.. Waarom heb je me niets verteld?’ Hij pakte zijn telefoon van me aan en zuchtte. ‘Omdat ik je niet ongerust wilde maken. Het is toch allemaal onzin.’ Ik keek hem boos aan. ‘Waarom houd je zulke dingen voor me achter? Het is toch belangrijk dat de politie zulke dingen weet? Voor hun onderzoek?’ Hij knikte: ‘Ja, de politie weet ervan. Ik stuur elke keer alles naar hun toe.’ Ik weet niet waarom, maar dat maakte me nog bozer dan ik al was. ‘Dus je vertelt het wel aan de politie, maar niet aan je vrouw. Degene die op die foto’s staat.’ Hij rolde met zijn ogen en probeerde mijn hand te pakken, maar ik trok hem weg. ‘Flo, doe niet zo. Ik vond het gewoon lastig oké? Het waren zoveel foto’s en ze lijken zo recent dat ik twijfelde of ze wel echt nep waren.’ Ik geloofde mijn oren niet. Dacht hij nou echt dat ik vreemd ging met Thomas? ‘Je bent niet serieus he? Waarom zou ik in godsnaam vreemdgaan met die eikel, na alles wat hij me heeft aangedaan?’ Hij haalde een hand door zijn haar en zuchtte: ‘Nou, dat dacht ik ook. Tot ik de laptop opende om iets op te zoeken en ik zag dat je naar allemaal informatie over hem had gezocht. Ik krijg ook steeds brieven per post met foto’s, maar die heb ik allemaal aan de politie gegeven.’

‘Ik snap jou niet. Waarom zou ik ooit naar hem terug gaan? Ik ben getrouwd met jou en we hebben een kind. Waarom zou ik dan terug willen naar Thomas?’ Hij zuchtte: ‘Ik weet het niet oké? Misschien omdat ik je te weinig zie? Ik geloof je dat er niets is gebeurd! Ik Geloof je echt. Niet boos blijven alsjeblieft.’ Ik draaide me boos om en pakte mijn tas. ‘Het gaat er niet om dat je ze hebt gekregen, het gaat erom dat je aan mij twijfelt. Ik ga even weg, ik zie je vanavond wel weer.’

En met die woorden liep ik weg.

 

Dit verhaal is deel van een reeks. Je koopt alle boeken hier!

Misschien vind je dit ook leuk

1 comment

Kelly 29 juni 2019 - 20:41

Spannend weer zeg!

Reply

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.