De laatste dag van de zomer | Hoofdstuk 26

by Tamara

Ralph.

Haar lippen waren warm en zacht en hoewel het me alle kracht in mijn lichaam kostte om te stoppen, lukte het uiteindelijk wel. Verward keek ze me aan. ‘Waarom stop je? Wil je niet….’

Ik stond op en stak mijn hand uit om haar overeind te helpen.

‘Je hebt geen idee hoe graag ik dit wil Lex, maar niet hier in de sneeuw. Ik zou het mezelf nooit vergeven als je ziek wordt.’

Ze rolde met haar ogen en zuchtte.

‘Wil je hier nog langer blijven of wil je terug naar het hotel?’

Ze keek nog een keer naar de bergen, waar het inmiddels weer begon te sneeuwen.

‘Laten we maar teruggaan, straks sneeuwen we in en komen we hier niet meer weg.’

Ik knikte en stak mijn hand uit, die ze twijfelend aanpakte.

Na een lange wandeling, kwamen we terug bij het hotel. De hele weg terug had ze gezwegen en ik weet niet waarom, maar ergens had ik het idee dat ze teleurgesteld was, ook omdat ze bij de kamer aangekomen, zonder iets te zeggen haar jas uitdeed en naar haar kamer liep. Kort daarna hoorde ik de douche aan gaan en even twijfelde ik wat ik ging doen. Zou ik weer aan het werk gaan? Of zou ik aan haar vragen wat er aan de hand was? Waarom ze ineens verdrietig was?

Ik besloot voor dat laatste te gaan en klopte zachtjes op haar deur.

‘Wacht even.’ hoorde ik uit de kamer en een paar seconden later ging de deur open.

Ze had een grote handdoek om zich heen geslagen en hoewel haar ogen rood waren, kon ik niet goed zien of ze nou gehuild had of niet.

‘Wat is er?’ vroeg ze zachtjes, terwijl ze de deur op een kiertje hield.

‘Dat kwam ik nou juist aan jou vragen. Wat is er aan de hand? Waarom ben je verdrietig. Heb ik iets gedaan?’

Ze sloeg haar ogen neer en schudde haar hoofd. Aan haar stem hoorde ik dat het haar de grootste moeite kostte om niet weer te gaan huilen en hoewel ik niets liever wilde dan haar troosten, ging de deur nog steeds niet verder open dan dat hele kleine stukje.

‘Nee, het is niet iets wat je gedaan hebt.. Ik ehmm.  Ik weet het niet. Ik heb het idee dat je me op afstand houdt.’

Ik glimlachte: ‘Jeetje Lexie, weet je hoeveel moeite het me kost om me in te houden bij jou? Het is niet dat ik niet wil of dat ik je op afstand houd, maar juist dat ik niets wil doen waar jij spijt van krijgt.’

Ze deed de deur helemaal open en sloeg haar armen over elkaar heen.

‘Luister Ralph, ik weet niet meer hoe ik in de afgelopen zes jaar was, maar ik ben een volwassen vrouw en ik vind het heel erg vervelend dat je steeds probeert te bepalen wat goed voor mij is. Ik weet dat je het goed bedoeld, maar ik heb het idee dat je me nu steeds afwijst en ik snap gewoon niet waarom. Ik bedoel, ik mag dan niets meer weten van al die keren dat we seks hebben gehad, maar jij weet het toch nog wel? Dus waarom maak je er zo’n ding van?’

Ik moest mijn best doen om mijn lach in te houden en op de één of andere manier maakte haar dat nog bozer.

‘Maak er maar een grapje van. Leuk dat het voor jou allemaal lollig is.’

‘Jeetje Lex, doe niet zo gek. Mijn bedoelingen zijn goed hoor. Ik wil gewoon niets overhaasten.’

Ze zuchtte en pakte de deur weer vast.

‘Nee, nou kijk.. daar heb je het al. Jij wil iets niet, dus we doen het niet… Maar goed, ik wil nu heel graag even douchen.. Dus..’

Ze deed de deur dicht en ik hoorde haar weglopen.

Ik grinnikte zachtjes en schudde mijn hoofd. Waar was ik mee bezig? Zij wilde het kennelijk heel erg graag en ik wilde niets liever dan haar, waarom maakte ik me dan zo druk over de details?

‘Omdat je spijt hebt van hoe de vorige eerste keer van haar is verlopen.’

Hoorde ik in mijn hoofd. Ik haalde een hand door mijn haar en glimlachte. Oké, als ze het zo graag wilde, kon ze het krijgen ook.

Ik opende de deur van haar slaapkamer en liep rechtstreeks naar de badkamer toe. Toen ik de deur opende, keek ze me verbaasd aan, maar dat was niets vergeleken bij de verbazing in haar ogen toen ik de douchedeur opende en met mijn kleren nog aan bij haar onder de douche stapte. Nog voor ze iets kon zeggen of kon protesteren, drukte ik haar tegen de muur van de douche. Met mijn ene hand duwde ik haar kin omhoog, terwijl ik mijn andere hand door haar natte haren liet gaan. Ik zag dat ze haar mond opende om iets te zeggen, maar met mijn lippen legde ik haar het zwijgen op. Het water van de douche drong door in mijn kleren en zorgde ervoor dat ik doorweekt raakte, maar het kon me niets schelen. Ik liet mijn hand van haar kin naar haar hals dwalen en toen ik haar daar zachtjes aanraakte, ontglipte er een zachte kreun uit haar mond. Ik glimlachte zachtjes en deed hetzelfde nog eens, maar dan met mijn mond. Ze hapte naar adem en dat was voor mij het teken dat ik best nog iets verder kon gaan. Ik haakte mijn beide handen om haar benen en tilde haar moeiteloos omhoog, waarna ik haar benen om mijn middel sloeg.

Ze legde haar armen over mijn schouders en hapte meteen toe toen ik haar weer zoende. Snel begon ze mijn overhemd los te knopen, terwijl ik haar overal zoende. Ze trok me hard tegen zich aan en dat was voor mij het moment om de douche dicht te draaien en haar naar het bed te tillen. Ik legde haar op bed en zonder een moment het contact tussen onze lippen te verbreken, trok ik mijn natte overhemd en broek uit. Ze hapte naar adem terwijl ik in één keer bij haar naar binnen kwam en sloot haar ogen terwijl ze overduidelijk met haar hele lichaam genoot van wat er gebeurde. In de afgelopen zes jaar had ik zo vaak teruggedacht aan die laatste keer daar in die hotelkamer en ik had altijd gedacht dat het niet beter zou kunnen dan toen. Maar deze keer overtrof alles. Het was zo veel dat ik even een paar seconden nodig had om op adem te komen, maar meteen toen ik stopte, smeekte ze me bijna om door te gaan.

Weer sloeg ze haar benen om me heen en liet haar lichaam in hetzelfde ritme bewegen als het mijne. Het kon best zijn dat zij was vergeten hoe goed we samen waren, haar lichaam herinnerde zich alles nog. Het duurde niet lang voordat ik het niet meer volhield en alles liet gaan. Haar hele lichaam spande zich samen terwijl ze haar lippen hard op de mijne drukte. Uitgeput van alle inspanning liet ik mezelf van haar af glijden. Ze rolde tegen me aan en legde haar hoofd op mijn borst. Terwijl ik mijn vingers door haar haren liet gaan, hoorde ik haar ademhaling steeds rustiger worden, totdat ze in slaap viel.

Het was niet zoals ik het had willen doen, niet zo romantisch als ik het gepland had. Maar het was meer dan perfect geweest en ik had het achteraf niet beter kunnen doen. Eindelijk lag ze hier na zes jaar weer in mijn armen en ik wilde haar nooit meer laten gaan.

 

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.