De laatste dag van de zomer | Hoofdstuk 24

by Tamara

Ralph.

Ik hoorde haar wat rommelen in de slaapkamer en zuchtte. Waar was ik mee bezig? Waarom had ik haar hiermee naartoe genomen? Ik had mezelf voorgehouden dat het alleen maar was om haar te helpen, maar daar net tijdens het moment bij het raam had ik de grootste moeite gehad om me in te houden en haar niet te zoenen. Het was maar goed dat we twee slaapkamers hadden en dat ik niet naast haar in bed zou hoeven liggen, want anders kwam het niet goed. Ik hoorde de douche aan gaan en bij de gedachte dat zij daar nu zonder kleren een kamer verderop stond, zorgde ervoor dat ik me niet meer kon concentreren. Ik stopte de papieren weer in mijn tas en ging bij het raam staan, toen ik ineens een keiharde gil hoorde.

Meteen rende ik naar de slaapkamer van Lexie, waar ze met een half omgeslagen handdoek de badkamer uitrende.

‘Lexie? Wat is er???’ vroeg ik aan haar, terwijl ik zag dat ze haar best deed om haar handdoek iets beter om zich heen te slaan.

‘Er zat een ENORME spin in de douche.’ zei ze geschrokken.

Ik trok een wenkbrauw op en toen ze me aankeek, schoot ze in de lach.

‘Sorry. Heb ik je laten schrikken?’

Ik knikte. ‘Nogal ja. Wil je dat nooit meer doen? Ik ben meteen tien jaar ouder.’

‘Ja nee dat moeten we natuurlijk niet hebben. Dan ben je meteen zevenenveertig.’

Ik zuchtte en zette mijn handen in mijn zij.

‘Maak er maar grapjes over Lex. Als je niet oppast dan laat ik die spin lekker zitten.’

Meteen schudde ze haar hoofd en hoofdschuddend pakte ik een stoel die ik meenam naar de badkamer. Naast de shampoofles zag ik de boosdoener zitten, een niet zo heel erg grote langpootspin die zich verstopt had tussen de flessen. Ik ving hem met mijn handen en liet hem buiten op het balkon vrij. Ik liep terug naar de badkamer waar ik de douche weer hoorde aan gaan en ik haar zachtjes hoorde neuriën op de maat van de muziek van de radio die zachtjes aan stond. Ik besloot in de woonkamer van het appartement maar weer zo goed en kwaad als het ging aan het werk te gaan. Maar het beeld van Lexie met een half afgezakte handdoek die niets aan de verbeelding overliet hielp daar niet echt bij. Na een paar minuten hoorde ik de douche uit gaan en vrij snel daarna hoorde ik de föhn en wat gerommel in de kast.

Ik had voor die avond gereserveerd in het restaurant waar we op de laatste avond met de klas hadden gegeten. Ze had me die avond verteld dat ze niet met me verder wilde en dat ze op haar leeftijd niet zo’n lastige relatie wilde hebben. Ik lachte in mezelf, als ze dat al een lastige relatie vond, dan had ze ons nu eens moeten zien. Een meer lastige relatie dan we nu hadden kon bijna niet. Ik borg mijn papieren voor de tweede keer op en liep naar mijn badkamer om te douchen. Toen ik even later helemaal aangekleed en klaar was, kwam ze net haar slaapkamer uitgelopen. Haar haren golfden over haar rug en ze had een donkerblauwe jurk aan die haar prachtig stond.

‘Is het een beetje te?’ vroeg ze zachtjes.

‘Ik ehh.. Zag de naam van het restaurant waar je had gereserveerd en heb hem opgezocht. Het zag er nogal duur uit..’

Ik maakte de knoopjes van mijn zwarte overhemd dicht en schudde mijn hoofd. ‘Nee Lexie, je ziet er prachtig uit. Je bent perfect.’

Ze glimlachte een beetje verlegen.

‘Nou ehh, jij ziet er anders ook wel oké uit.’

‘Wel oké? Nou mooi is dat. Heb ik daarvoor al die moeite gedaan.’

Ze lachte en schudde haar hoofd.

‘Je weet wel wat ik bedoel flapdrol.’

Ik liep naar haar toe en legde mijn hand op haar rug, waarna ik haar zachtjes naar me toe trok.

‘Zijn we in een complimenteuze bui vandaag mevrouw Hazelaar? Zonet was ik al oud en nu ben ik een flapdrol? Loop je me uit te dagen?’

‘Ik zou niet durven.’ giechelde ze.

‘Hmm.’ Ik boog me naar haar toe en fluisterde in haar oor.

‘Want ik weet wel een manier om je terug te pakken als je zo door blijft gaan.’

Terwijl ik dat zei, liet ik mijn vingertoppen zacht over haar blote rug gaan en ik voelde dat er een siddering door haar lichaam ging. Ik boog terug en zag dat mijn woorden hun uitwerking niet hadden gemist, haar gezicht was rood en ze beet zachtjes op haar lip. Al stopte ze daar meteen mee toen ze door had dat ze het deed.

‘Zullen we dan maar gaan? Of heb je betere plannen?’

‘Ja, hier blijven met jou.’ zei ze zachtjes.

Ze sloeg meteen een hand voor haar mond en lachte.

‘Nah, misschien na het eten! Kom!’

Ik gaf haar een arm en samen liepen we de kamer uit. Beneden haalde ik de auto en terwijl we naar het restaurant reden, merkte ik dat ze ergens over aan het dromen was. Hoe lastig het ook was dat ze alles kwijt was, stiekem was het wel heel erg leuk dat we nu opnieuw de fase van het verliefd op elkaar worden konden meemaken en dit keer zonder dat er dingen waren die ons tegenhielden. Het leek allemaal zo makkelijk en snel te gaan dat ik in mijn achterhoofd moest houden dat we het juist rustig aan moesten doen. Zeker omdat ze mij voor haar gevoel nog maar heel kort kende. Eenmaal bij het restaurant werden we naar de tafel gebracht en keek ze haar ogen uit. Toen we hier met de klas waren geweest was het al luxe, maar in de afgelopen jaren was het helemaal verbouwd en was het nog mooier dan het al was. We namen plaats aan een tafel die alleen werd verlicht door een aantal kaarsen en de lichtjes van de skipiste buiten.

‘Ik weet nog dat je allergisch bent voor schaaldieren, dus ik heb een menu voor ons laten samenstellen. Ik hoop dat je het lekker vindt.’

Ze knikte en nam een slokje van de wijn die voor haar ingeschonken was. Die avond verliep precies zoals ik gehoopt had, we kletsten wat met elkaar, genoten van het heerlijke eten en terwijl ik haar vertelde over alle dingen die we hadden meegemaakt, moest ze ontzettend lachen. Toen we klaar waren met eten nam ik haar mee naar het grote balkon dat uitkeek over het dal en vanaf waar we de lichtjes van het dorp in het dal konden zien. Ik zag dat ze het koud had en trok meteen mijn jasje uit en legde die over haar schouders. Ze leunde tegen de balustrade van het balkon en keek uit over het dal. Haar ogen schitterden in het maanlicht en haar haren dansten zachtjes in de wind. Terwijl ze daar stond was ik er zeker van, ze was zonder twijfel de mooiste vrouw die ik ooit had gezien. Ze merkte dat ik naar haar aan het staren was en keek me vragend aan.

‘Wat is er?’

‘Niks’ zei ik en ik ging naast haar staan.

‘Zijn we hier ook al eens eerder geweest?’ vroeg ze.

‘Ja, dit is de plek waar je me destijds gedumpt hebt.’

Ze lachte en sloeg haar armen over elkaar.

‘Ik snap het echt niet, waarom heb ik je gedumpt dan? En hoe kan het dan dat we later toch weer wat kregen?’

‘Dat is een heel erg lang verhaal, dat ik je nog wel een keer uitleg. Ik heb je hiermee naartoe genomen om iets anders te doen.’

Ze keek me aan en aan de twinkeling in haar ogen zag ik dat ze wist waar ik aan dacht. Ik deed een stapje dichterbij en legde mijn handen rond haar gezicht. Langzaam deed ze haar lippen een paar millimeter uit elkaar, terwijl ze een klein beetje omhoog kwam. Met een glimlach op mijn gezicht liet ik mijn hoofd iets zakken, net zolang tot onze lippen elkaar heel zachtjes raakten. Het kostte me alle kracht die ik in mijn lichaam had om me te kunnen beheersen, maar het lukte. En toen gebeurde er iets wat ik niet verwacht had, ze sloeg haar armen om mijn hals en trok me iets verder naar beneden, terwijl ze haar lippen stevig op de mijne drukte.

Ik liet mijn handen afdwalen naar haar middel en trok haar tegen me aan. Ze opende haar mond en zoende me, steeds heviger. Ik wilde niet dat ze zou stoppen, ik wilde niet dat dit moment voorbij zou gaan, maar ik moest het stoppen. Voordat we veel te ver zouden gaan en ze misschien later spijt zou krijgen.

Net voordat ik wilde stoppen, hoorden we gekuch achter ons. Een man in pak keek ons geërgerd aan en dat was voor mij het teken dat het tijd was om terug naar het hotel te gaan en te gaan slapen. Voor er verkeerde dingen zouden gebeuren.

 

Meteen verder lezen? Je koopt alle boeken hier!

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.