Dansen in het donker | Hoofdstuk 18

by Tamara

Geschrokken keek ze ons aan en even leek ze om zich heen of ze zou kunnen vluchten, maar toen dat niet mogelijk was bleef ze staan. Het was heel erg raar om haar na al die maanden ineens weer te zien. De laatste keer dat ik haar zag was met kerstmis, toen Logan zijn liefde aan mij verklaarde en zij wegvluchtte. Destijds was ze nog zwanger geweest, maar aan haar lichaam was nu niets meer van een zwangerschap te zien en ze zag er verschrikkelijk uit.

‘Anna? Wat is er aan de hand? Gaat alles wel goed?’

Ze zuchtte en schudde haar hoofd.

’N-nee.. I-ik.. Sorry..’ stamelde ze.

‘Noah? Kunnen we misschien ergens nog wat gaan drinken? Of ergens gaan zitten?’

Hij knikte en liep voor ons uit naar een klein cafeetje waar we al eens eerder geweest waren. Net toen we naar binnen wilden gaan, ging zijn telefoon en gebaarde hij dat we wel vast naar binnen konden gaan.

We gingen aan een tafel zitten en toen ze haar jas uit deed, zag ik pas echt hoe slecht ze eruit zag. Haar hele lichaam was net zo ingevallen als haar gezicht en ze zag er doodmoe uit. Allebei bestelden we een koffie en toen die gebracht werd, warmde ze haar dunne vingers aan het kopje

‘Anna.. Waar was je al die tijd?’ vroeg ik zachtjes.

Ze sloeg haar ogen neer en zuchtte.

‘Weg.. er is veel gebeurd in de laatste maanden.’

‘Bij mij ook.. ‘ zuchtte ik.

‘Ja, ik hoorde het.. Ik heb een paar keer contact gehad met Rebecca om wat zaken door te spreken..’

Ik had op zijn minst wel verwacht dat ze naar Ava zou vragen, maar dat deed ze niet. In plaats daarvan keek ze naar haar kopje, waarin ze met een lepeltje aan het roeren was.

‘Wil je me vertellen wat er is gebeurd? Ik wil me niet opdringen, maar we waren zulke goede vriendinnen en ineens was je weg..’

Ze zuchtte en knikte.

‘Ik kon het gewoon niet meer Rosie.. Na alles wat hij zei.. Ik wist dat hij nooit zoveel van mij zou houden als van jou, maar ik had het hem nog nooit op die manier horen zeggen. De hele avond zei Diego de meest verschrikkelijke dingen over mij en daar deed hij niets aan. Maar er hoefde maar één ding met jou te gebeuren en hij deed alles wat Diego vroeg..’

‘Nou.. Ik wil niet veel zeggen hoor, maar hij twijfelde toen Diego mij bedreigde.. Daar bleek nou niet echt uit dat hij heel erg veel van me hield.’

Ze rolde met haar ogen en keek me boos aan.

‘Omdat hij Noah wilde beschermen. Alles wat hij doet en deed was alleen maar omdat hij zoveel van jullie houd. Sinds die avond heeft hij niet één keer contact gezocht.. Niet met Olivier, maar ook niet om te vragen hoe het met de baby ging.’

‘God.. De baby.. Is ze al geboren? Hoe gaat het met haar?’

Ze zuchtte en haalde haar schouders op.

‘Ja.. Ze is geboren en overleden.. Tijdens de bevalling, die ik helemaal alleen heb moeten doorstaan..’

‘Anna.. wat verschrikkelijk….’ zei ik zachtjes.

Ik probeerde haar hand te pakken, maar ze trok hem weg en dronk snel haar kopje leeg.

‘Ja, maar goed. Het is gebeurd en ik kan er niets meer aan veranderen.’

Ze wilde opstaan en weglopen, maar ik kon haar nog net tegenhouden.

‘Anna! Alsjeblieft, ga niet op deze manier weg. We waren toch vriendinnen? Je kunt me alles vertellen…’

Ze zuchtte en ging weer zitten, waarbij ze haar hoofd schudde.

‘Nee, dat kan ik niet. We zijn nooit echt vriendinnen geweest Rosie.. Al vanaf het eerste moment dat ik je zag, toen in de stad, was ik al jaloers op je. Zoals Logan naar jou keek, heeft hij nooit naar mij gekeken. Rosie, je hebt geen idee wat voor een vreselijke hekel ik aan je heb. Jij bent degene die altijd alles krijgt. Niet één maar twee mannen die van je houden, een goed huwelijk, een prachtige dochter. Je hebt het allemaal! En wat heb ik? Ik heb niets…. Ik sta met lege handen terwijl de geweldige Rosie, die altijd overal mee wegkomt, alles heeft wat ik ooit heb willen hebben.’

Ik voelde tranen opwellen in mijn ogen, die ik boos wegveegde.

‘Ik snap het gewoon niet Anna.. Ik d-dacht dat we…’

‘Vrienden waren? Ja, dat dacht ik af en toe ook. Maar ik realiseer me nu dat ik geen vrienden met je kan zijn.’

Ze stond op en zuchtte diep. De tranen begonnen over mijn wangen te lopen, terwijl ik haar aankeek.

‘Zoek me niet Rosie.. Ik ga weg en neem Olivier mee. Ik heb een ontbinding van het contract naar de kantoor gestuurd en verwacht dat je hem maandag krijgt. De scheiding is bijna rond en als het goed is ben ik binnen nu en een paar weken weer gewoon Anna-Marie van Poorten..’

‘Oké.. ‘ zei ik zachtjes.

Ze rolde met haar ogen en zonder iets te zeggen liep ze weg. Het duurde niet lang voor Noah tegenover me kwam zitten en een traan van mijn wang streek.

‘Wat is er? Wat is er gebeurd? Heeft ze iets gezegd?’

‘Ze zei dat ze nooit vrienden met me is geweest en dat ze weggaat en Olivier meeneemt. Ze is de baby verloren en zegt het contract op.. Ik vind het zo verschrikkelijk..’ snikte ik.

Noah liep om de tafel heen en pakte mijn hand vast.

‘Anna is altijd al een beetje vreemd geweest. Rebecca zei ook al dat ze heel vreemd deed tijdens de afspraken en een paar keer had gevraagd waarom jij nog steeds niet aan het werk was. Ik snap niet helemaal waarom ze zo doet, maar ze zal er haar redenen wel voor hebben.’

Ik veegde snel de tranen uit mijn ogen en knikte.

‘Ze is gewoon de baby verloren Noah.. Ik moet er niet aan denken wat ik zou doen als ik Ava kwijtgeraakt was.’

Hij sloeg zijn armen om me heen en drukte en kus op mijn voorhoofd.

‘Daar wil ik niet over nadenken.’

‘Ik ook niet…’ zei ik zachtjes.

‘Kom, ga je mee naar huis? Dan gaan we eens kijken of mini Rosie de boel alweer op stelten aan het zetten is.’

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.