Als de bladeren vallen | Hoofdstuk 7

by Tamara

Rosie.

Ik werd wakker van wat gerommel en keek op mijn telefoon hoe laat het was. Het was drie uur ’s nachts en zo te horen was Noah nu pas thuis. Ik knipperde met mijn ogen en zag hoe hij zijn pak in de kast hing en naast me in bed kwam liggen.

‘Ben je er eindelijk prettyboy?’ mompelde ik slaperig toen hij tegen me aan kwam liggen.

‘Het spijt me Rosie, ik was aan het werk en alles ging mis en..’

‘Ik weet het, Logan vertelde er al over. Ga maar slapen, we praten morgen wel.’ ‘Logan?’ vroeg hij, maar ik was al te ver in slaap om nog te antwoorden.

De volgende ochtend voelde ik een hand op mijn schouder die me zachtjes wakker schudde.

‘Rosie? Wakker worden, we zijn vergeten de wekker te zetten.’

Met een schok kwam ik overeind en zag op mijn telefoon dat het al half negen was, over een half uur moest ik in de klas zitten! Snel rende ik naar de douche, waar Noah al onder stond. Snel bond ik mijn haren vast en kleedde me uit en sprong bij hem onder de douche.

‘Zo, wil je dat ik me de hele dag niet kan concentreren ofzo? Dit kun je me toch niet aandoen in de ochtend?’

‘Het is je verdiende loon voor gisteravond, ik heb de hele avond op je gewacht en je kwam gewoon niet en je reageerde nergens op.’

Ik spoelde me snel af en ging onder de douche weg om me af te drogen.

‘Ik had het gewoon heel erg druk, het spijt me. Logan had informatie gevonden die….’

‘Ja ik weet het, maar dan kun je toch wel even sturen dat je later bent?’

Hij draaide de douche uit en pakte een handdoek van de stapel.

‘Je hebt gelijk Rosie, het spijt me….’

Ik ging op mijn tenen staan en gaf hem  een kus, waarna ik snel naar de slaapkamer liep om me aan te kleden.

‘Is Logan hier nog lang geweest gisteren?’

‘Nee, hij kwam hier om tien uur toen ik net weg wilde gaan. We hebben samen gegeten en daarna is hij weer weg gegaan.’

Noah liep naar zijn kast en haalde er één van de vele pakken uit. ‘Oh, eet hij zomaar iets dat een ander gekookt heeft? Dat is ook nieuw.’

Ik rolde met mijn ogen en knoopte mijn jurkje dicht.

‘Zo slecht ben ik niet in koken hoor, maar ja hij at het op, nadat hij eerst wat andere kruiden erin gegooid heeft.’

Noah grinnikte en keek in de spiegel terwijl hij zijn stropdas goed deed.

‘Heb jij gezien waar hij die map heeft neergelegd die hij kwam brengen?’ Ik schudde mijn hoofd, ik had niets over een map gehoord en er ook niet één gezien. ‘Hmm oké, nou ik vraag hem straks dan wel.’

Ik deed mijn laarzen aan en deed snel wat make-up op, zodat ik helemaal klaar was. Ik was net mijn tas aan het inpakken, toen hij achter me kwam staan en me een kus in mijn nek gaf.

‘Leuk hoor, eerst sta je bij me onder de douche zonder iets te doen en nu heb je zo’n kort jurkje aan. Probeer je me te straffen voor vannacht?’

‘Ja, want dat heb je verdiend. En voor straf moet je me nu ook naar school brengen, want anders kom ik te laat.’

Hij deed alsof hij met veel tegenzin akkoord ging en pakte zijn koffer.

‘Prima, maar dan moeten we wel nu gaan.’

Hij pakte zijn sleutels van het aanrecht en snel rende ik achter hem aan naar de voordeur. In de lift naar beneden zeiden we niets, maar toen we beneden waren draaide hij zich ineens naar me toe.

‘He Rosie, vangen!’

Hij gooide zijn sleutels naar me toe en ik kon ze nog maar net vangen. Mijn ogen werden groot en ik kreeg meteen een enorme grijns op mijn  gezicht.

‘Haal je maar niks in je hoofd, je mag erin rijden, maar je houdt je wel aan de regels! En dit is alleen om vannacht met je goed te maken.’

Ik lachte en gaf hem snel een kus, waarna ik naar de auto toe rende.

Ik stapte meteen in, zette de stoel een heel stuk naar voren en startte de motor.

‘Zo lief dat ik hem van je cadeau krijg.’

grinnikte ik terwijl ik genoot van het geluid van de motor die de dure sportwagen maakte.

‘Je bent niet goed, rij nou maar naar school voordat ik me bedenk en we van plek ruilen.’

Ik zette hem in zijn achteruit en merkte dat Noah ontzettend goed in de gaten hield wat ik aan het doen was. Zonder moeite reed ik de parkeergarage uit en reed ik richting de campus, die nog twintig minuten rijden was.

‘Ohhh dit is geweldig.’ lachte ik terwijl ik zachtjes het gas intrapte en de stad in reed. Het was ontzettend druk in de stad door de ochtendspits en overal zag ik mensen vol ontzag naar de auto kijken. Ik moest moeite doen om me aan de snelheid te houden, aangezien de auto meteen al naar voren schoot als ik het gaspedaal een klein beetje indrukte.

‘Nou ehhh Verstappen. Kan het ook wat minder?’ hoorde ik naast me.

Ik rolde met mijn ogen en reed het parkeerterrein van de campus op. Ik keek op mijn horloge en zag dat ik er maar tien minuten over gedaan had. Oké, misschien had ik toch een beetje te snel gereden.

Noah deed alsof hij opgelucht was dat het voorbij was en ik gaf hem een duw.

‘Stel je niet zo aan Prettyboy, stiekem vind je het best sexy als ik in je auto rijdt.’

Hij lachte en gaf me een kus. Snel stapte hij uit en ik gooide hem de sleutels toe.

‘Let je goed op mijn auto?’

‘Oppassen hé lastpak, anders is het de laatste keer dat je erin gereden hebt.’

Ik lachte en ging op mijn tenen staan om hem een kus te geven.

‘Nou tot morgen dan maar weer?’ Hij kuste me terug en hield me heel even vast. ‘Ja tot morgen. Succes vandaag he?’

Hij knipoogde naar me en zuchtend draaide ik me om, waarna ik hem hoorde fluiten.

‘Jemig kleuter.’ lachte ik en liep naar het plein toe, waar ik al allemaal mensen zag staren. Toen ik me omdraaide om te zwaaien startte hij net de motor weer en scheurde hij er vandoor.

‘En dan moppert hij over mij.’

Ik negeerde het geroddel op het plein en liep meteen het gebouw naar binnen. De dag verliep redelijk rustig en ik merkte dat als ik geen aandacht schonk aan alle jaloerse blikken dat ik de dag best wel door kwam. Lola was niet zo nieuwsgierig als anders en we kletsten vooral gezellig over van alles en nog wat. Nu ze toch al wist wie mijn vriend was, vond ik het ook niet zo erg om wat over hem te vertellen.

Aan het einde van de dag stond ik net op de bus te wachten toen ik een bekend geluid hoorde en er een donkerblauwe auto voor me stopte. De deur ging open en toen ik bukte zag ik Noah lachend naar me kijken. Hoewel ik wel verbaasd was dat hij hier ineens was, stapte ik in en sloot de deur achter me.

‘Heb je al wat te doen met Kerstmis?’

‘Ehh, nee dat is ook pas over een paar weken toch? Het is net december.’

Hij gooide een envelop op mijn schoot: ‘Nu heb je wel iets te doen.’

Ik trok een wenkbrauw op en opende nieuwsgierig de envelop. Ik haalde er twee tickets uit en een boekingsbevestiging van een hotel. Ik sloeg een hand voor mijn mond en keek hem aan.

‘Meen je dit? Is dit echt?’

Hij lachte en pakte mijn hand vast.

‘Ja, ik hoop dat je paspoort nog geldig is, want we vieren Kerstmis in Parijs!’

Meteen verder lezen? je koopt het boek hier!

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.