Als de bladeren vallen | Hoofdstuk 22

by Tamara

De volgende ochtend werd ik wakker en ik voelde hoe Noah zijn armen om me heen hield. Ik nestelde me een beetje tegen hem aan en sloot mijn ogen nog heel eventjes voordat hij ook wakker zou worden. Net toen ik weer een beetje in slaap begon te dommelen werd hij wakker en kuste hij me.

‘Roosje, wakker worden..’

Ik opende mijn ogen en giechelde.

‘Roosje? Zo noemde mijn oma me altijd vroeger.’

‘Het past bij je, je bent mijn mooie Roosje haha.’

‘Nou dan ben jij mijn lekkere Nootje!’

Hij grinnikte en begon me te kietelen.

‘Kom, kleed je aan, we gaan de stad in. Ik neem aan dat je wel een écht Frans ontbijt lust?’

Ik knikte en wilde overeind komen, maar voelde dat hij me zachtjes weer terug op bed duwde. ‘Bij nader inzien, misschien moeten we eerst even goed wakker worden.’ Ik keek hem aan terwijl hij boven me hing en lachte. Ik hield mezelf altijd voor dat ik hem het knapste vond als hij een pak aan had, gladgeschoren was en hij zijn haar gedaan had, maar zoals hij er nu uitzag, met zwarte stoppeltjes op zijn gezicht, zijn haren in de war en een ondeugende grijns op zijn gezicht, wilde ik hem nog meer dan anders.

‘Ja mooi is dat, je neemt me mee naar Parijs, maar je wil alleen maar in het hotel blijven.’ Mopperde ik.

‘Oh, heb je er geen zin in? We kunnen ook gewoon gaan als je dat wil?’

‘Hmmmpf, nou vooruit. Als je snel bent dan!’ Hij pakte de dekens achter zich weg en trok ze over ons heen. ‘Ik zal het je tijd waard maken mevrouw.’ Nog voor ik iets kon zeggen verdween zijn hoofd onder de dekens en voelde ik zijn lippen via mijn buik naar beneden dwalen.

Nou.. en het was mijn tijd absoluut waard, want toen ik even later helemaal rozig onder de douche stond, had ik een grijns op mijn gezicht die er niet af te krijgen was. Toen ik klaar was, sloeg ik een grote handdoek om mijn lichaam heen en liep de slaapkamer weer in, waar ik ontzettend schrok.

‘Jemig wat doe jij nou hier?’ riep ik terwijl ik mijn handdoek een stukje omhoogtrok. Noah haalde een hand door zijn haar en lachte, terwijl Logan moeite had om uit zijn woorden te komen.

‘Ik ehh, moest even wat met Noah bespreken. Maar ik ga nu…’

Zonder te kijken liep hij snel de kamer uit en Noah schudde lachend zijn hoofd.

‘Wat is er zo grappig. Stel je voor dat ik naakt de kamer in was gelopen.’

‘Oh maar dat had hij niet erg gevonden hoor, ik wil niet veel zeggen, maar ik denk dat een heleboel mannen liever jou zouden zien dan die opgeblazen barbiepop.’

Ik keek hem een paar seconden aan en proestte het toen uit van het lachen. ‘Die houden we erin. Maar ehh, wat kwam hij doen?’ Ik pakte wat kleren uit de kast en kleedde me aan en negeerde ondertussen Noah zijn blik even, omdat hij me anders meteen weer uit zou kleden.

‘Hij kwam vragen wat we gingen doen vandaag..’

‘En wat heb je gezegd?’

‘Ik heb gezegd dat ik hem dat niet ga vertellen, omdat ze dan mee willen en we zijn hier gekomen om tijd samen door te brengen.’

Ik knikte en deed een klein beetje make-up op. ‘Wat gaan we dan doen vandaag?’

‘Ben je in een nieuwsgierige bui Rosie? Ik heb een hele dag voor ons gepland staan en ik ben niet van plan je ook maar iets te vertellen.’

Ik trok een pruillip en hij schudde lachend zijn hoofd.

‘Nee! En nu moet je opschieten anders gaat het ontbijt niet door.’

Snel trok ik mijn schoenen en mijn jas aan en gebaarde dat ik klaar was, waarna we meteen vertrokken. Een kleine twintig minuten lopen later kwamen we bij een klein restaurantje aan, waar we buiten aan een tafeltje gingen zitten. Noah bestelde een aantal dingen van de kaart en keek me lachend aan. ‘Heb je het koud?’

‘Een beetje, waarom moeten we perse buiten zitten?’

‘Draai je eens om? Dan weet je het.’

Ik keek achter me en mijn mond viel open. Hoe had ik nou kunnen missen dat we een prachtig uitzicht op de Eiffeltoren hadden? ‘Ik heb je toen met Lotte een beetje afgeluisterd en hoorde dat je vier grote wensen had, je wilde ontbijten met uitzicht op de Eiffeltoren, wandelen langs de Seine, het Louvre bezoeken en daarna gekust worden onder de Eiffeltoren.’

Ik voelde dat mijn wangen rood werden en keek hem aan.

‘Heb je dat echt allemaal gehoord? En gaan we dat echt doen vandaag?’

‘Ja natuurlijk! Beschouw het maar als een soort voorproefje van ons leven samen. Ik wil dat al je wensen uitkomen en dit was een kleine moeite.’

Ik boog over de tafel heen en kuste hem, terwijl ik de tranen in mijn ogen voelde prikken.

‘He Rosie, wat is er nou? Niet huilen.’ Lachend keek ik hem aan terwijl er een traan over mijn wang rolde.

‘Ik ben niet verdrietig hoor, ik vind het gewoon zo ontzettend lief. Niemand heeft ooit zoiets voor mij gedaan. Of überhaupt tegen me gezegd.’

Hij lachte en schoof zijn stoel bij zodat we naast elkaar konden zitten.

‘Je verdient  het Rosie. Ook al ben je een enorme lastpak.’

We wisselden van plek zodat ik van het uitzicht kon genieten en aten rustig ons ontbijt op. De rest van de dag was geweldig. We besloten eerst het Louvre te bezoeken, waar ik mijn ogen uitkeek. Ik had altijd al van musea gehouden en het Louvre stond al heel lang op mijn verlanglijstje. Rond één uur waren we daar klaar en liepen we naar een Franse bistro om te lunchen met uitzicht op de Seine. Na de lunch maakten we een lange wandeling door de stad en langs de Seine. We kochten wat kerstcadeaus voor onze families en sloten af met een heerlijk diner bij een restaurant dat enorm aangeprezen werd.

Toen we klaar waren met eten, liepen we hand in hand naar buiten.

‘Bedankt voor deze geweldige dag Noah. Ik geloof dat ik een beetje verliefd op deze stad ben geworden.’

‘Ohh, maar de dag is nog niet om. Er was nog een punt op je lijstje toch?’

Ik probeerde me te herinneren wat ik ook al weer had verteld, toen we de hoek omliepen en ik de prachtig verlichte Eiffeltoren zag.

‘Zoenen onder de Eiffeltoren was het toch? Nou, dat kan ook geregeld worden!’

Hij pakte mijn hand vast en samen liepen we naar het prachtige bouwwerk, dat in het echt nog indrukwekkender was dan ik had verwacht. Hij zocht een plekje uit precies onder het midden en keek me aan.

‘Ik hoop dat vandaag precies zo was zoals je het gewenst had.’

‘Ja Noah, het was geweldig, het was nog beter dan ik verwacht had! En ik vind het zo ontzettend lief dat je me hiermee naartoe hebt genomen.’

Hij pakte mijn hand vast en schraapte zijn keel.

‘Vanaf dat moment toen ik je over Parijs hoorde praten wist ik al dat ik je ooit eens mee wilde nemen. Het was vlak na dat gala en ik wist al dat ik keihard voor je gevallen was. Ondanks dat het tegen de regels was en ik vermoedde dat een relatie tussen ons nooit zou werken, besloot ik al mijn twijfels aan de kant te zetten en ervoor te gaan met jou. Ik ben zo ontzettend blij dat je voor mij gekozen hebt en ik kan niet wachten op het moment dat je bij me intrekt als we terug zijn, zodat ik elke ochtend naast je wakker kan worden.’

Ik beet op mijn lip in een poging niet te gaan huilen en zag dat Noah zijn hand in zijn zak stak, alsof hij naar iets op zoek was.  Net op dat moment werd ik afgeleid door iets dat er naast ons gebeurde, op een paar meter afstand van waar wij stonden.

We zagen Logan en Lola, zij stond hysterisch met een hand voor haar mond te gillen en hij zat op één knie met een ring in zijn hand.

We hoorden door het gegil niets, maar het was overduidelijk wat hij gevraagd had.

Ik keek op naar Noah die naast me stond en zacht vloekte.

‘Liefje, gaat het een beetje?’ vroeg ik hem. Geschrokken keek hij me aan en lachte.

‘Ja.. Ik wilde alleen… Uhm..’

Hij zuchtte diep en haalde zijn lege hand weer uit zijn zak.

‘Ik wilde je laatste wens laten uitkomen.

Hij legde zijn beide handen om mijn gezicht en kuste me vol overgave. Het was een liefdevolle kus, ongetwijfeld op de mooiste plek waar ik ooit gekust was, maar toch bespeurde ik een vleugje teleurstelling bij hem en ik vroeg me af of dat met het aanzoek van zijn broer te maken had.

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.