Aan het einde van de zomer | Hoofdstuk 3

by Tamara

Twee blauwgroene ogen keken diep in de mijne en het was alsof alles om ons heen stil stond. In de afgelopen maanden had ik zo vaak gefantaseerd over hoe het zou zijn om hem weer te zien. Elk mogelijk scenario had zich afgespeeld in mijn hoofd en toch had niets me kunnen voorbereiden op hoe ik me op het moment voelde dat ik hem mijn naam hoorde zeggen. Er kwamen wel honderd dingen in mijn hoofd op die ik op dat moment zou willen zeggen, maar behalve een ‘Hoi Ralph.’ kwam er niets uit.

Ik krabbelde overeind, perste een ‘sorry’ uit mijn mond en rende naar achteren, door de kantine, naar de personeelstoiletten, waar ik mijn hele maaginhoud de wc instortte.

‘Gaat het Lex?’ hoorde ik Erna aan de andere kant van de deur vragen, maar ik kon even niets uitbrengen. Hoe kon hij hier nou zijn? Was het toeval? Was hij hier voor mij? Ik veegde mijn mond af met een stukje wc papier en opende de deur. ‘Wat is er aan de hand?’ vroeg Erna terwijl ze haar armen over elkaar heen sloeg. ‘Ik heb iets verkeerds gegeten denk ik. Sorry, kun jij de klanten overnemen?’

Ze fronste en schudde haar hoofd: ‘Oké, je bent bijna dag en nacht hier en eet ook alleen maar hier. Dus ik weet vrij zeker dat je niets verkeerds hebt gegeten. Wat is er aan de hand? Waarom kun je die man niet gewoon bedienen?’

Ik zuchtte en schudde mijn hoofd. Ik kon het wel proberen te verbergen, maar Erna kende me inmiddels door en door en ik kon niet zo goed dingen voor haar verborgen houden.

‘Hij is mijn ex. We zijn op een.. ehm.. Niet zo leuke manier uit elkaar gegaan.’

Ze rolde met haar ogen.

‘Is dat alles? Ik dacht dat het een voormalige stalker  van je was of zo. Maar je ex dus. Is hij niet een beetje oud voor je?’

Ik knikte en dacht terug aan de zomer van een jaar geleden. Toen ik hem voor het eerst ontmoette.

Ik werkte hier toen ook in dit restaurant. Het was aan het einde van de zomer en ik moest nog één dienst werken voordat ik naar de stad zou verhuizen en zou gaan studeren. Die laatste avond nam mijn toen nog beste vriendin Maud me mee naar de bar waar zij werkte en daar raakte ik met hem aan de praat. Ik was niet op zoek naar een vriend, maar ik viel meteen voor hem en toen we even later in de kleedkamers van het personeel seks hadden, wist ik zeker dat ik smoorverliefd op hem was. Het was mijn eerste keer en hoewel ik niets over hem wist, zelfs zijn naam niet, was het voor mij heel speciaal en bijzonder. Ik dacht nog vaak terug aan die nacht. Je kunt je vast wel voorstellen hoe bijzonder ongemakkelijk het was toen hij ineens voor de klas stond in de eerste schoolweek als mijn nieuwe leraar. We probeerden ons echt in te houden, maar er was geen houden aan. Maanden hielden we onze relatie geheim en hadden zelfs beide andere relaties om onszelf maar af te leiden van wat we echt wilden.

Het was een kwestie van tijd voor het uit zou komen en dat deed het ook. Mijn vader kwam erachter en liet Ralph ontslaan. Ik hoorde niets meer van hem en ging na een hele moeilijke periode, verder met mijn leven. De rest van het jaar studeerde ik heel erg hard en haalde ik hoge cijfers. Toen de zomer aanbrak en de vakantie begon, had ik Erna gevraagd of ik voor de zomer mijn oude baan terug zou mogen hebben en dat was geen probleem. Ze was heel erg blij om me terug te hebben. Mijn leven liep op rolletjes, ik werkte veel, werd opnieuw verliefd en dacht steeds minder terug aan Ralph, totdat hij slechts een vage herinnering was. Maar nu ik hem hier zo aan een tafeltje had zien zitten, nu zijn gezicht zo dicht bij het mijne was geweest en ik mezelf met alle tegenzin van de wereld moest tegenhouden om hem niet te zoenen, stroomden alle gevoelens weer terug. Mijn lichaam herinnerde zich elke aanraking, elk spoor van tintelingen dat zijn vingers hadden achtergelaten en elk lieve woordje dat hij ooit in mijn oor had gefluisterd.

En het enige waar ik aan kon denken was dat ik het niet wilde. Mijn leven was eindelijk rustig. Ik had een geweldige vriend, school zou over een paar weekjes weer beginnen en ik was hem eindelijk zo goed als vergeten. Hij had niet op een nog slechter moment kunnen komen.

‘Dusss, ga jij hem vragen wat hij wil eten of drinken? Of zal ik het Silvia vragen?’ vroeg Erna die nog steeds tegenover me stond. Ik ademde diep in en uit en pakte mijn notitieblokje.

‘Ik ga wel. Ik zal er toch ooit eens overheen moeten komen toch?’

Erna knikte en gaf me een klopje op mijn rug terwijl ik langs haar heen liep. De zenuwen raasden door mijn lichaam en ik voelde mijn hart als een gek tekeer gaan. Het was alsof elke stap die ik zette een herinnering terugbracht. Een herinnering aan een kus, een herinnering aan iets dat hij gezegd had, een herinnering aan ons afscheid.

Met lood in mijn schoenen liep ik naar het tafeltje waar hij zat.  Ik keek op en voelde een golf van opluchting door me heen gaan. Het tafeltje was leeg en het was net of er nooit iemand had gezeten. Met een zucht veegde ik mijn voorhoofd af met mijn arm en met een glimlach op mijn gezicht draaide ik me om. Ik voelde mijn gezicht tegen iets hards aankomen en toen ik opkeek schrok ik.

Wat deed hij nou hier?

 

Meteen verder lezen? je koopt de hele reeks hier!

Misschien vind je dit ook leuk

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.